التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٧

تفسير

پايين‌تر از مكان زيد بود نشست » . همچنين ، « واژهء دون » به معناى پست و نيز به معناى « غير » مجازا به كار مىرود . مقصود از سخن خداى تعالى : « مِنْ دُونِ اللَّهِ » همين معناى اخير است ، يعنى غير از خدا .

أنداد : جمع « ندّ » است به معناى نظير و همتا . چنان‌كه مىگويى : « عامله معاملة الندّ للندّ ؛ با او معامله به مثل كرد » . مراد از « أنداد » در اين‌جا برخى از آفريده‌هايى است كه گروهى از مردم ويژگىهاى خدايى را به آنها نسبت مىدهند . مثلا مىپندارند آنها همانند خدا سود و ضرر مىرسانند ، قدرت خارق العاده دارند و غيب مىدانند و . . .

اعراب

اعراب

« كَحُبِّ اللَّهِ » « كاف » به معناى مثل و صفت براى مفعول مطلق محذوف و تقدير آن :

« يحبّونهم حبّا مثل حبّ اللّه » مىباشد . « أَشَدُّ » خبر « الَّذِينَ آمَنُوا » و « حُبًّا » تميز است .

« أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ » به فتح همزهء « أَنَّ » . مصدرى كه از « أَنَّ » و مابعدش تأويل مىشود مفعول است براى « يَرَى » . « جَمِيعاً » حال و « أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ » عطف است بر « أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ » و تقدير آن از اين قرار است : « لو يرى الذين ظلموا قوّة اللّه و شدة عذابه » . جواب « لَوْ يَرَى » محذوف است كه سياق كلام بر آن دلالت دارد و تقدير آن : « لعلموا أن اللّه لا شريك له و لاندّ » است .

تفسير

تفسير

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ . برخى از مردم به خدا شرك مىآورند ؛ زيرا در برخى از ويژگىهاى خدا از قبيل سود و ضرر رسانيدن ، براى او همتايانى قرار مىدهند . از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « مراد از همتايانى كه مردم براى خدا قرار دادند و آنها را چون او دوست داشتند ، رهبران ستمگر و پيروانشان بودند » .