التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٧

تفسير

تا آيات ما را برايتان بخواند و شما را پاكيزه گرداند و كتاب و حكمت آموزد و آنچه را كه نمىدانستيد به شما ياد دهد . ( 151 )

پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم . مرا سپاس گوييد و ناسپاسى من مكنيد . ( 152 )

اعراب

اعراب

« لِكُلٍّ » متعلّق به محذوف و خبر مقدّم ، « وِجْهَةٌ » مبتداى مؤخّر و مضاف اليه محذوف و تقديرش : « لكلّ فريق أو واحد » است . هو « مُوَلِّيها » مبتدا و خبر . « الْخَيْراتِ » منصوب به نزع خافض و تقدير آن : « إلي الخيرات » است .

« ما » در « كَما أَرْسَلْنا » مصدرى و مصدر ريخته شده [ مؤوّل ] مجرور به كاف ، متعلّق به محذوف و صفت « رسول » مىباشد ؛ چراكه پس از نكره واقع شده است . جملهء « يَتْلُوا » صفت « رسول » و همانند آن است « يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ » .

تفسير

تفسير

وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها . وقتى خداوند ، قبله‌اى را يادآور شد كه مسلمانان را مأمور ساخته تا رو به سوى آن كنند و آن عبارت است از : كعبه و نيز تصميم هريك از يهود و نصارا بر پيروى كردن از قبلهء خود و التزام آنان‌را بدين قبله متذكر گرديد ، اينك راز اين تصميم و پافشارى را بيان مىكند و آن اين‌كه هريك از اين دو طايفه جهتى را براى خود برگزيده كه به سوى آن روى مىآورد و از آن دست برنمىدارد ، هرچند باطل بودن اين جهت براى آنان همچون خورشيد آشكار است . بنابراين ، آيهء « وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها » همانند آيهء « كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ » است . « 1 »

آنچه در بالا گفته شد ، چيزى است كه من آن را از ظاهر اين آيه درك كردم ، در حالى

( 1 ) . روم ( 30 ) آيهء 32 .