التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٠

تفسير

برابر آن تسليمند .

قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ . پيش‌تر گفتيم كه هركدام از يهود و نصارا گفتند : ما براى نبوت سزاوارتريم . ازاين‌رو ، خدا به پيامبرش دستور داد كه با اين سخن ، او پاسخ آنان را بدهد : آيا شما بهتر مىدانيد كه رسالت خدا را در چه جايى قرار دهيد يا او ؟ با توجّه به مسئلهء رسالت كه براى خدا و از جانب خداست آيا حقّ تصميم‌گيرى و انتخاب را به خود مىدهيد ؟ آيا شما وصىّ او هستيد ؟

شأن خدا بالاتر از چيزى است كه آنان مىگويند : آيا نادان‌تر و بىخردتر از كسى كه به شما بگويد : من به چيزهايى كه شما را خرسند مىكند و يا به خشم مىآورد از شما داناترم ، پيدا مىشود ؟ آيا بىخردتر از يك فرد بىسوادى كه هيچ‌چيز نمىداند و به كسىكه سفينهء فضايى را اختراع كرده ، مىگويد : من نسبت به اين سفينه از تو داناترم ، پيدا مىشود ؟ آرى ، سخنى كه نادانى و بىخردى خصم را بيان كند ، رساتر و گوياتر از سخن خدا نيست كه مىگويد : « أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ » . از او آمرزش مىخواهيم و به او پناه مىبريم از آنچه باطل‌گرايان مىگويند و انجام مىدهند .

مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ . « مِنَ اللَّهِ » متعلّق به « شَهادَةً » و يا متعلّق به محذوف و صفت « شهادة » است و در تقدير « شهادة كائنة من اللّه » مىباشد .

معناى اين جمله آن است كه اى جماعت يهود و نصارا ، شما گواهىاى را از سوى خدا در تورات و انجيل خوانديد و آن اين‌كه خدا پيامبرى را از عرب و از فرزندان اسماعيل مبعوث خواهد كرد ، امّا باوجوداين ، آن را پنهان كرديد و به سبب تعصّبتان نسبت به باطل و دشمنى با حق ، كتاب خدا را تحريف نموديد ، درنتيجه مستحقّ لعنت و عذاب شديد .

تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ . تفسير اين آيه ، عينا در آيهء 134 بيان شد . البته در آن‌جا براى بيان اين موضوع آمده بود كه اخلاص و عظمت