التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٠
اعراب
وقتى پيامبر خدا آمد
وقتى پيامبر خدا آمد
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 101 ]
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 101 ]
وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ كِتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 101 )
و گروهى از اهل كتاب چون پيامبرى از جانب خدا بر آنان مبعوث شد كه به كتابشان هم گواهى مىداد ، كتاب خدا را پشت سرافكندند چنان‌كه گويى از آن بىخبرند ( 101 )
اعراب
اعراب
« لمّا » بر سه قسم است : اوّل ، لمّايى كه به مضارع اختصاص دارد و آن را جزم مىدهد .
دوم ، حرف وجود براى وجود مىباشد ؛ همانند « لمّا جئتني اكرمتك » [ كه وجود اكرام به وجود آمدن بستگى دارد ] . برخى مىگويند : « لمّا » در اين مثال و نظاير آن به معناى « حين » ( هنگام ) است .
سوم اين‌كه حرف استثناست ؛ نظير « إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ » « 1 » كه به معناى : « إلّا عليها حافظ » است . « لَمَّا » در آيهء موردنظر ، حرف وجود براى وجود است . برخى مىگويند : اسم است و به معناى « حين » . « واو » در « أُوتُوا » نايب فاعل و « الْكِتابَ » مفعول براى « أُوتُوا » . « كِتابَ اللَّهِ » مفعول « نَبَذَ » است .
( 1 ) . طارق ( 86 ) آيهء 4 .