التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٦

تفسير

اعراب

اعراب

« جبريل و ميكال » هردو غيرمنصرفند ، زيرا علميّت و عجميّت دارند . صاحب مجمع البيان و صاحب البحر المحيط مىگويند : جواب « مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ » محذوف و تقديرش : « فهو كافر » و يا همانند آن است و جملهء موجود ، براين جملهء محذوف دلالت دارد . حذف جواب را صاحب البحر المحيط چنين توجيه مىكند :

جواب بايد داراى ضميرى باشد كه به « من » كه اسم شرط است برگردد ، حال آن‌كه جملهء « فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى قَلْبِكَ » خالى از ضميرى است كه به « من » برگردد ؛ زيرا ضمير « فَإِنَّهُ » به « جبريل » برمىگردد و ضمير « نَزَّلَهُ » به قرآن . « مُصَدِّقاً » حال است از ضمير « نَزَّلَهُ » . « هُدىً » و « بُشْرى » عطفند بر « مُصَدِّقاً » . همزهء « أَ وَ كُلَّما » براى سرزنش است و « واو » براى عطف و معطوف عليه محذوف مىباشد كه تقدير عبارت « أكفرتم بالبينات » است . برخى مىگويند : « واو » زايد است ؛ زيرا معناى جمله بدون آن‌هم درست است . « كُلَّما » منصوب است بنابر ظرفيّت و اين ظرفيّت را هم از « ما » كسب كرده كه اسم و به معناى وقت است ، چنان‌كه در كتاب مغنى اللبيب آمده است و در تقدير : « كل وقت عاهدوا فيه » مىباشد و ظرف متعلّق به « نَبَذَهُ » است .

تفسير

تفسير

قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ . يعنى هركس با جبريل دشمنى كند ، كافر است و لعنت خدا بر او باد . مفسّران اجماع دارند كه سبب نزول اين آيه آن بوده است كه يهوديان از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله دربارهء فرشته‌اى پرسيدند كه وحى را بر او فرود مىآورد ؟ پيامبر فرمود : او جبرئيل است . آنان گفتند : او دشمن ماست ؛ زيرا او سختى و جنگ را نازل مىكند و ميكائيل صلح و آسايش را فرود مىآورد و اگر ميكائيل وحى را براى تو مىآورد ، ما به تو ايمان مىآورديم .