التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٥

اعراب

ايمان نمىآورند بگو : اگر شما ايمان آورده بوديد ، از چه روى پيامبران خدا را پيش از اين مىكشتيد ؟ ( 91 )

واژگان

واژگان

يستفتحون : خواستار پيروزى مىشوند .

اشتروا : معناى اين واژه روشن است ؛ يعنى پذيرفتن كالاى مورد معامله ؛ ولى در اين‌جا مقصود ايجاب است ؛ يعنى خودشان را با آن فروختند .

اعراب

اعراب

« مُصَدِّقٌ » صفت « كِتابٌ » و جواب « لمّا » ى اوّل محذوف است كه جواب « لمّا » ى دوم بر آن دلالت دارد و آن عبارت است از : « كَفَرُوا بِهِ » . « بئس » براى مذمّت و « نعم » براى مدح است و هرگاه اسمى كه پس از اين دو مىآيد با الف و لام باشد ، هميشه فاعل است نظير : « نعم الرجل زيد » و « بئس الرجل زيد » . « زيد » مبتدا و جملهء « بئس الرجل » و يا « نعم الرجل » خبر آن است . هرگاه مابعد « نعم » و « بئس » اسم نكره باشد ، همانند : « نعم رجلا » و « بئس رجلا » ، هميشه منصوب است بنابر تميز بودن و فاعل « نعم » و « بئس » ضمير مستترى است كه تميز آن را تفسير مىكند . اگر به اين دو « ما » متّصل شود ، نظير : « نعمّا » و « بِئْسَمَا » ، در اين صورت ، اگر « ما » به معناى « الشىء » باشد فاعل و اگر به معناى « شيئا » باشد تميز خواهد بود .

بنابراين ، ممكن است « ما » در « بِئْسَمَا » در آيه ، اسم موصول و مرفوع باشد بنابراين كه فاعل « بئس » است و جملهء « اشْتَرَوْا » صلهء آن باشد . و نيز ممكن است « ما » نكره و به معناى « شيئا » باشد و جملهء « اشْتَرَوْا » صفت آن . در هر دو صورت ، مصدر ريخته شده [ مؤوّل ] از « أَنْ يَكْفُرُوا » در محلّ رفع و مبتداست و جملهء « بِئْسَمَا » خبر آن . « بغيا » مفعول لأجله و مصدرى كه از « أَنْ يُنَزِّلَ » به‌دست مىآيد ، منصوب به نزع خافض و تقدير آن : « لأن ينزّل » است .