التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٨

واژگان

وعدهء خداوند به موسى

وعدهء خداوند به موسى

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 51 تا 53 ]

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 51 تا 53 ]

وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ ( 51 ) ثُمَّ عَفَوْنا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 52 ) وَ إِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ الْفُرْقانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 53 )

و يادآريد آن هنگام را كه چهل شب با موسى وعده نهاديم و شما كه ستمكاران بوديد ، بعد از او گوساله را پرستيديد ( 51 )

پس گناهانتان را عفو كرديم ، باشد كه سپاسگزار باشيد ( 52 )

و به يادآريد آن هنگام را كه به موسى كتاب و فرقان داديم ، باشد كه هدايت شويد ( 53 )

واژگان

واژگان

مصدر « واعَدْنا » مواعده است ؛ يعنى از باب مفاعله كه نشان مىدهد كارى با شركت دو نفر انجام مىشود ؛ نظير اين‌كه دو نفر وعده بگذارند كه در مكان معيّنى با يكديگر ديدار كنند ؛ امّا معناى « مفاعله » در اين‌جا آن است كه خداوند به موسى وعدهء وحى داد ، و موسى عليه السّلام هم به خداوند وعدهء آمدن ؛ امّا واژهء « وعد » مصدر « وعد » است و از يك‌طرف صورت مىگيرد ، البتّه به كار رفتن « واعَدْنا » به معناى « وعدنا » نيز درست است .

امّا واژهء « مُوسى » به ابزار فولادينى اطلاق مىشود كه با آن مو را مىتراشند ( تيغ ) و