التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٧
اعراب
انكار خداوند
انكار خداوند
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 28 تا 29 ]
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 28 تا 29 ]
كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ كُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْياكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 28 ) هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 29 )
چگونه خدا را انكار مىكنيد ، درحالىكه مرده بوديد و او شما را زنده ساخت ، باز مىميراند و زنده مىكند و آن‌گاه به نزد خود بازمىگرداند ؟ ( 28 )
اوست كه همهء چيزهايى را كه در روى زمين است برايتان بيافريد ، آن‌گاه به آسمان پرداخت و هر هفت آسمان را برافراشت و خود از هرچيزى آگاه است ( 29 )
اعراب
اعراب
« كَيْفَ » اسم استفهام است كه با آن از كيفيّت ، يعنى حالت مىپرسند ، چنان‌كه به وسيلهء « كم » از كمّيت ، يعنى عدد سؤال مىكنند و با « أين » از مكان و با « متى » از زمان .
محلّ « كَيْفَ » منصوب است بنابراين‌كه حال از « تَكْفُرُونَ » باشد . « كَيْفَ » در اين‌جا به معناى انكار و تعجّب است . ضمير « فَسَوَّاهُنَّ » به « سماء » برمىگردد ؛ زيرا اسم جنس است ، هم بر كم اطلاق مىشود و هم بر زياد . « سَبْعَ سَماواتٍ » بدل از « هنّ » است . برخى مىگويند : تميز براى اين ضمير و مفسّر آن است . برخى مىگويند : « سَبْعَ سَماواتٍ »