با علامه در الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٤
* بركت
آيه و آياتى ديگر و روايات بسيار از طرق شيعه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و ائمه اهل بيت عليهم السّلام و نيز از طرق اهل سنّت بر آن دلالت دارد . « 1 »
* بركت
* بركت
س 326 - « بركت » از نظر قرآن به چه معناست ؟
ج - راغب در مفردات مىگويد : « بركت » ثبوت خير خداوندى است در چيزى ، و اگر فرموده : « لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ » « 2 » براى اين بوده كه خيرات در زمين و آسمان قرار گرفته ، همچنانكه آب در بركه جاى مىگيرد . و « مبارك » چيزى است كه اين خير در آن باشد و به همين معنا است آيهء « هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ » .
سپس مىگويد : از آنجايى كه خيرات الهى از مقام ربوبيتش به‌طور نامحسوس صادر مىشود ، و مقدار و عدد آن هم قابل شمردن نيست ، لذا به هرچيزىكه داراى زيادهء غيرمحسوسى است مىگويند : اين چيز مبارك و داراى بركت است ؛ روايتى هم كه مىگويد : « هيچ مالى از صدقه دادن كم نمىشود » مقصودش همين نقصان غيرمحسوس است نه كاهش مخصوص كه بعضى از زيانكاران پنداشته و در ردّ آن گفته‌اند : ما ترازو مىگذاريم و از فلان مال ، مقدارى صدقه داده سپس آن را بار ديگر مىسنجيم و مىبينيم كه به مقدار صدقه كم شده است . راغب سپس اضافه كرده است كه : مراد از « تَبارَكَ *
( 1 ) . الميزان ؛ ج 15 ، ص 97 . ( 2 ) . سورهء اعراف ، آيهء 92 .