با علامه در الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٧
* اعراف
مىدادند » « 1 » و نيز آيات ديگر . « 2 »
پس در عين اينكه ملكيت و حكم براى خدا است ، ديگران هم به اذن او داراى حكم هستند - مانند دنيا - با اين تفاوت كه در دنيا حكم خداوند براى همهء افراد ثابت و ظاهر و خلاصه مورد قبول نبود ، و در آخرت به‌طور عيان ظاهر گشته ديگر كسى دربارهء آن دچار شك و يا خطا نخواهد شد .
اين است آن معنايى كه ما از آيات كريمه قرآن دربارهء اصحاب اعراف مىفهميم . « 3 »
س 210 - اصول اقوال و نظرياتى كه در مسألهء رجال « اعراف » وجود دارد چند قول است ؟ آنها را بيان كنيد .
ج - سه قول است كه عبارتند از :
اوّل اينكه مراد از رجال اعراف صاحبان مقام و منزلت است ، چيزىكه هست بعضى گفته‌اند دارندگان اين مقام و منزلت ، انبياء عليهم السّلام هستند ، و بعضى گفته‌اند گواهان بر اعمالند ، و بعضى گفته‌اند علماء و فقهايند ، و بعضى گفته‌اند اشخاص ديگرى هستند .
دوم اينكه آنها كسانى هستند كه نه حسناتشان بر سيئاتشان ترجيح دارد و نه سيئاتشان بر حسناتشان .
سوم اينكه آنها ملائكه هستند .
اغلب مفسرين قول دوم را اختيار كرده و عمده چيزىكه به آن استناد
( 1 ) . سورهء انبياء ، آيهء 103 . ( 2 ) . ر . ك : سورهء مؤمن ، آيهء 51 ؛ سورهء زخرف ، آيهء 86 . ( 3 ) . الميزان ؛ ج 8 ، ص 156 .