خطبه حضرت زهراء ( س ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣

متن خطبهء فدكيه

اخَذْتُمْ تُورُونَ « 1 » وَقْدَتَها « 2 » وَتُهَيِّجُونَ

گردد ، و تسليمتان شود ، ناگهان

جَمْرَتَها « 3 » ، وَتَسْتَجِيبُونَ لِهِتافِ

آتش فتنه‌ها را برافروختيد ، و شعله‌هاى آن را به هيجان

الشَّيْطانِ الْغَوِيِّ وَاطْفاءِ انْوارِ الدِّينِ

درآورديد و نداى شيطان اغواگر را اجابت نموديد ، و به خاموش ساختن انوار تابان آيين

الْجَلِيِّ وَاخْمادِ سُنَنِ النَّبِيِّ الصَّفِيِّ .

حق و از ميان بردن سنّت‌هاى پيامبر پاك الهى پرداختيد . به بهانهء

تُسِرُّونَ حَسْواً فِي ارْتِغاءٍ ، وَتَمْشُونَ

گرفتن كف - از روى شير - آن را به كلى تا ته مخفيانه نوشيديد . - ظاهراً سنگ ديگران را به سينه مىزديد

لِاهْلِهِ وَوُلْدِهِ فِى الْخَمَرِ وَالضَّرّاءِ ،

اما باطناً در تقويت كار خود بوديد . - براى منزوى ساختن خاندان و فرزندان او به كمين نشستيد ،

( 1 ) . آتش جنگ را روشن كرديد . ( 2 ) . بر وزن « تمرة » شعله . ( 3 ) . قطعه شعله‌ور شده از آتش .