خطبه حضرت زهراء ( س ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧

متن خطبهء فدكيه

يَنْكَفِأُ « 1 » حَتّى يَطَأَ « 2 » صِماخَها

و او هرگز از اين مأموريت‌هاى خطرناك باز نمىگشت مگر زمانى كه سرهاى دشمنان را

بِاخْمَصِهِ « 3 » ، وَيُخْمِدَ « 4 » لَهَبَها « 5 » بِسَيْفِه

پايمال مىكرد و آتش جنگ را با شمشيرش خاموش مىنمود

مَكْدوداً « 6 » فِي ذاتِ اللَّهِ ، مُجْتَهِداً فِي امْرِ

او ( على عليه السلام ) در راه خشنودى خدا متحمّل رنج و سختى گرديد و در راه انجام دستورات الهى

اللَّهِ ، قَرِيباً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ، سَيِّداً فِي اوْلِياءِ

تلاش مىنمود و به رسول خدا صلى الله عليه و آله نزديك و سيّد و سالار اولياى

اللَّهِ ، مُشَمِّراً « 7 » ناصِحاً ، مُجِدّاً كادِحاً « 8 »

خدا بود . او هميشه آمادهء ( فعاليت ) و خيرخواه مردم بود و با جديت و زحمت تلاش مىنمود

وَانْتُمْ فِي رَفاهِيَّةٍ مِنَ الْعَيْشِ ، وادِعُونَ « 9 »

و اين در حالى بود كه شما در رفاه و خوشگذرانى ، آسايش ،

( 1 ) . بر نمىگشت ، دست بردار نبود . ( 2 ) . مضارع از مصدر « وطئ » لگدكوب مىكرد . ( 3 ) . فرورفتگى كف پا . ( 4 ) . « إخماد » : خاموش كردن . ( 5 ) . شعله آتش . ( 6 ) . رنج‌پذير ، رنج بر . ( 7 ) . اسم فاعل « شمّر » أزارَهُ عن ساقه : بالا زد پيراهن خود را از ساق پا . ( 8 ) . رنج‌بر ، زحمت‌كش . ( 9 ) . جمع « وادع » آسوده خيالان ، تن آسايان .