خطبه حضرت زهراء ( س ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

متن خطبهء فدكيه

بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله بَعْدَ اللَّتَيا وَالَّتِي ، بَعْدَ انْ

به بركت محمّد كه درود خدا بر او و خاندانش باد بعد از آن همه ذلّت و خوارى و ناتوانى

مُنِيَ « 1 » بِبُهَمِ الرِّجالِ وَذُؤْبانِ الْعَرَبِ « 2 »

نجات بخشيد ، او با شجاعان درگير شد ، و با گرگ‌هاى عرب

وَمَرَدَةِ « 3 » اهْلِ الْكِتابِ ، كُلَّما اوْقَدُوا ناراً

و سركشان يهود و نصارى پنجه در افكند ، ولى هر زمان آتش جنگ را

لِلْحَرْبِ اطْفَأَهَا اللَّهُ ، اوْ نَجَمَ « 4 » قَرْنٌ « 5 »

برافروختند خدا آن را خاموش كرد . و هر گاه شاخ شيطان نمايان

لِلشَّيْطانِ ، اوْ فَغَرَتْ « 6 » فاغِرَةٌ مِنَ

مىگشت و فتنه‌هاى مشركان دهان

الْمُشْرِكِينَ قَذَفَ « 7 » اخاهُ فِي لَهَواتِها ، فَلا

مىگشود ، پدرم برادرش على عليه السلام را در كام آنها مىافكند ، و آنها را بوسيلهء او سركوب مىنمود ،

( 1 ) . گرفتار شد . ( 2 ) . سركردگان عرب . ( 3 ) . جمع « مارد » طغيان‌گران و سركشان . ( 4 ) . آشكار شد ، « نَجْم » آشكار شدن و روييدن گياه‌ها . ( 5 ) . شاخ . ( 6 ) . گشوده شد « فغرت فاغرة » : دهانى گشوده شد . ( 7 ) . فعل ماضى از قذف : انداخت .