خطبه حضرت زهراء ( س ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧

متن خطبهء فدكيه

ظَواهِرُهُ ، مُغْتَبِطٌ « 1 » بِهِ اشْياعُهُ ، قائِدٌ الَى

پر نور ، و پيروانش پر افتخار . كتابى كه عاملان خود را

الرِّضْوانِ اتِّباعُهُ ، مُؤَدٍّ « 2 » الَى النَّجاةِ

به بهشت فرا مىخواند ، و مستمعينش را به ساحل نجات رهبرى

اسْتِماعُهُ ، بِهِ تُنالُ حُجَجُ اللَّهِ الْمُنَوَّرَةُ ،

مىكند . از طريق آن به دلايل روشن الهى مىتوان نائل گشت ،

وَعَزائِمُهُ الْمُفَسَّرَةُ ، وَمَحارِمُهُ الْمُحَذَّرَةُ ،

و تفسير واجبات او را دريافت ، و شرح محرمات را در آن خواند ،

وَبَيِّناتُهُ الْجالِيَةُ ، وَبَرَاهِينُهُ الْكافِيَةُ ،

و براهين روشن و كافى را بررسى كرد ،

وَفضائلُهُ الْمَنْدُوبَةُ ، وَرُخَصُهُ الْمَوْهُوبَةُ ،

و دستورات اخلاقى و آنچه مجاز و مشروع است

( 1 ) . آرزو بردن به حال كسى بدون آن كه زوال آن را از وى بخواهد ، درمقابل حسد كه زوال آن را آرزو مىكند . ( 2 ) . ايصال ، رساندن .