القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٠

سورة الاعراف

ما را نسزد كه بدان بازگرديم مگر خدا پروردگارمان بخواهد كه علم پروردگار ما به همه چيز احاطه دارد اساس كار خويش را به خدا واگذاشته‌ايم پروردگارا ! ميان ما و قوممان به حق داورى كن كه تو بهترين داورانى ( 89 ) بزرگان قوم كه كافر بودند گفتند : اگر شعيب را پيروى كنيد زيان خواهيد ديد ( 90 ) زلزله گريبان ايشان را بگرفت و در خانه‌هاى خويش بىجان شده و به زانو درآمدند ( 91 ) گويى كسانى كه شعيب را تكذيب كردند هرگز در آن ديار نبودند و آنهايى كه شعيب را تكذيب مىكردند مردمى زيانكار بودند ( 92 ) آنگاه از آنان رو را برتافته و گفت : اى قوم من پيغام‌هاى پروردگار خويش را به شما رساندم و نصيحتتان كردم چگونه براى گروهى كه كفر مىورزند اندوهگين شوم ؟

( 93 ) و در هيچ قريه‌اى پيامبرى را نفرستاديم مگر مردم آن قريه را