القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤

سورة الانعام مكيّة و هى مائة و خمس و ستون اية

به سوى ايشان نمىآيد مگر اين‌كه ، از آن روى برمىگردانند . ( 4 ) ( اين مردم ) هنگامى كه حق به سوى آنان آمد آن را تكذيب كردند و به زودى از نتايج استهزائشان خبردار خواهند شد . ( 5 ) آيا نمىبينند و متوجه نمىشوند كه قبل از آنان ، چقدر از امّتها را هلاك كرديم ؟

امّتهايى كه ما در زمين قدرتشان داديم ، درحالىكه چنين قدرتى به شما نداده‌ايم ، باران را بر آنان فراوان باريديم و نهرها را از زير پايشان جارى ساختيم پس وقتى گناه را از حد گذراندند هلاكشان كرديم و بعد از آنان ، امّت ديگرى آفريديم . ( 6 ) و اگر قرآن را به صورت مكتوب بر روى كاغذ نازل مىكرديم بطورى كه قوم تو با دست خود ، آن را لمس مىكردند باز هم ، كسانى كه كافر شدند مىگفتند : اين جز سحرى آشكار نيست . ( 7 ) و گفتند : چرا فرشته‌اى بر محمّد نازل نشد ؟ ( مقصود فرشته‌يى كه آنها ببينند ) اگر فرشته‌اى نازل مىكرديم كار يكسره مىشد و ديگر مهلت داده نمىشدند . ( 8 ) و ما اگر رسول را