ولايت فقيه ( حكومت اسلامى ) ( موسوعة الإمام الخميني 21 ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١
اختلاف آن با ساير طرز حكومتها
طرز حكومت اسلامى
طرز حكومت اسلامى
اختلاف آن با ساير طرز حكومتها
اختلاف آن با ساير طرز حكومتها
حكومت اسلامى هيچ يك از انواع طرز حكومتهاى موجود نيست . مثلًا ، استبدادى « 1 » نيست كه رئيس دولت مستبد و خودرأى باشد ؛ مال و جان مردم را به بازى بگيرد و در آن به دلخواه دخل و تصرف كند ؛ هر كس را ارادهاش تعلق گرفت بكشد ، و هر كس را خواست انعام كند ، و به هر كه خواست تيول بدهد و املاك و اموال ملت را به اين و آن ببخشد . رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام و ساير خلفا همچنين اختياراتى نداشتند . حكومت اسلامى نه استبدادى است و نه مطلقه ؛ بلكه « مشروطه » « 2 » است . البته نه مشروطه به معناى متعارف فعلى آنكه تصويب قوانين
( 1 ) . حكومت استبدادى حكومتى است كه مردم در آن نماينده يا حق رأى نداشته و از هر سهمى در ادارهءامور كشور محروم باشند . نامحدود بودن قدرت فرمانروا از لحاظ قانونى و وجود دستگاه متمركزى كه هر نوع مخالفتى را سركوب مىكند ، از مشخصات اين نظام است . ( 2 ) . مشروطه ، نوعى رژيم حكومتى است كه در آن قدرت حكومت ناشى از مردم شناخته مىشود و بهاصول معين و قابل اجرايى محدود و مشروط مىگردد . قانون اساسى ، بالاترين مرجع و سند عاليه كشورى مىباشد كه در آن حقوق اصلى و اساسى كلّيهء افراد و گروهها محترم شناخته شده است . حكومت مشروطه به دو شكل اصلى سلطنتى و جمهورى وجود دارد . اختيارات رئيس جمهور نسبت به شاه در نظام مشروطه كمتر مىباشد .