يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ٣١٧

25 - كيفيت هدايت انسان از لحاظ تذكر و علم حضورى در قرآن كريم

و شهادت و دنيا و آخرت به منزله - ضرتان - و به مثابهء - المشرق و المغرب - مىباشند هراندازه كه به يك سمت گرايش شد شوق به‌سمت ديگر ضعيف مىگردد تا به جائى كه راه عالم غيب و آخرت را دنيازدگان فراموش مىكنند و پارسايان دنيا ره‌نوردان كوى غيب خواهند شد و اين تقابل صريح به‌عنوان بهترين هدايت عملى از راه تذكر و شهود در قرآن مشهود است زيرا در برابر تابلوى درخشان « وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً » 266 خروش خشمگين « مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً » 267 به گوش مىرسد آن مىگويد كه ميدان متقيان وسيع و راه پارسايان باز و كوى وارستگان امن و صحنه اهل صفا صاف و ديدگاه اهل وفا زيبا و چشم‌انداز اهل معنى سرسبز و ساحت ايثارگران لبريز از قداست و قلب بندگان اهل نثار مالامال از محبت مقلب القلوب است « وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ » 268 « و قلبى بحبك متيما » 269 - ان تملاء قلبى حبا لك دعاى ابو حمزه ثمالى - « هب لى كمال الانقطاع اليك » 270 و اين فرياد برمىآورد كه ميدان تبه‌كاران تنك و راه مجرمان بسته و كوى آلودگان ناامن و صحنه تيره‌دلان غبارآلود و ديدگاه اهل جفا زشت و چشم‌انداز اهل دنيا پژمرده و ساحت بخيلان لبريز از رجس و قلوب قاسيهء امساك‌گران و آزمندان چون صخره صماء است « وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ » 271 « فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً » 272 « فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ » 273 و همچنين در برابر چشمه جوشان كوثر تقواى « إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً » 274 چاه خشك تكاثر اهل دنيا مطرح است « فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً » 275 آن يكى مىگويد تقوى راه دل و دلگشاست و اين يكى فرياد برمىآورد كه گناه راه‌بند و راهزن است و گمراهى باعث غوايت و بىهدفى خواهد شد