يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٦

19 - مظاهر هدايت و اضلال

( هادى و مضل ) چيز ديگرى نبوده و نيستند .

زيرا براساس توحيد ربوبى هيچ ذره از ذرات نظام آفرينش نه بالاستقلال در اختيار كسى است نه بالاشتراك و نه بالمظاهرة يعنى هيچ موجودى مالك هيچ ذره مستقلا نمىباشد و در مالكيت خدا نيز شركت ندارد و همچنين پشتيبان مالكيت حضرت بارىتعالى نخواهد بود تمام اين امور سه‌گانه در آيهء كريمه 22 سورهء سبا نفى شده است « قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ ما لَهُمْ فِيهِما مِنْ شِرْكٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ » بنابراين هيچ موجودى در فيض هدايت نقشى نداشته و دخالتى در آن بطور مستقل از خدا يا مشترك با او يا ظهير و پشتيبان وى ندارند و اگر فرشتگان حاملان فيض هدايتند بايد گفت كه هدايت آنان ظهور هدايت حق است چه اينكه اضلال شياطين نيز جز اين نخواهد بود و هريك از فرشته و شيطان رسالت خاص خود را انجام مىدهند . « جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا » 162 تمام فرشتگان فرستادگان خداوندند كه براى هركدام وظيفه تعيين شده است تا با انجام آن وظيفه هدايت تكوينى ويژه را به مورد خاص برسانند « هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ » 163 « إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ » 164 تصليهء فرشتگان بر مؤمنان همان ايفاى رسالت هدايت آنان مىباشد .

« إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ » 165 در موارد فوق وظيفه فرشتگان آوردن رحمت ويژه است كه به نوبهء خود در راه‌يابى و مقصدشناسى و پيمودن آن و يافت اين سهم بسزائى دارد كه همان هدايت تكوينى خواهد بود و رسالتى بس سودمند در اهتداى انسان‌هاى متكامل دارند در ذيل آيهء كريمهء « . . . أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ » 166 در تفسير صافى چنين آمده : « و عن الكاظم ( ع ) ان