يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٦

15 - هدايتى كه ضلالت مقابل آنست

كه مقابل هدايت تشريعى است از ساحت قدس پروردگارى دور و ممتنع خواهد بود . يعنى محال است كه بدوا خداوند متعال كسى را گمراه كند و ابتداء او را از هدايت محروم نمايد . زيرا اضلال بدوى و گمراه‌كردن ابتدائى نسبت به انسان ظلم است و هرگز خداوند حكيم كه رب العالمين است ظلم نخواهد كرد « وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً » اين ظلم و اضلال ابتدائى با حكمت و ربوبيت حضرتش سازگار نمىباشد « قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ » 104 ، « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » 105 ، « إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ » 106 ، « قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي » 107 ، « إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً » 108 « وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ » 109 ، « نَذِيراً لِلْبَشَرِ » 110 ، « وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ » 111 .

آنچه در سراسر قرآن كريم كه خود عين هدايت است به‌طور صريح مطرح است آنست كه خداوند همگان را به هدايت تشريعى راهنمائى نموده و هيچ فردى را از فيض هدايت بىبهره نگذاشته و نمىگذارد و هرگز كسى را بدون اتمام حجت مجازات نمىكند و هرگز جامعه را بدون قانون الهى رها نمىكند . يعنى هيچ فرد يا جامعه‌اى را بدون قانون نمىگذارد 112 و هيچ نقص و عيبى را نيز در قانون خود راه نمىدهد . رهبرى را كه به نام پيامبر اكرم ( ص ) براى هدايت مردم اعزام مىكند او هم از هرگونه ضلالت محفوظ بوده و از عيب غوايت مبرا است . « وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى » 113 يعنى پيامبر مبعوث براى شما كه راهى مقصود است و شما را به دنبال خويش هدايت مىنمايد نه گرفتار گمراهى و ضلالت است چون راه‌بلد مىباشد و نه گرفتار بىهدفى و غوايت است چون آگاه