يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣١

4 - هدايت قرآن است و قرآن همان هدايت است .

شود و از مقام رفيعى برخوردار است و آورندگان آن فرشتگان با كرامت و پارسايند : « فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ - مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ بِأَيْدِي سَفَرَةٍ كِرامٍ بَرَرَةٍ » 10 و گيرندهء آن قلب پاك پيامبرى است كه جز حق نمىيابد و غير از حق نمىبيند : « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ » 11 . « ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى » - و « ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى » 12 . خلاصه آنكه مبدأ فاعلى او خداوندى است كه جز حق نمىگويد ، « وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ » 13 بلكه حق از ذات او تنزل مىكند « الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ » 14 و به تعبير بلند امير المؤمنين ( ع ) : « فتجلى لهم سبحانه فى كتابه من غير ان يكونوا رأوه » 15 . و چون قرآن عين هدايت است ، اگر حقيقت قرآن با انسانى باشد همانا او مهتدى خواهد بود و در هدايت او هيچ‌گونه گمراهى راه ندارد و درنتيجه هيچ‌گونه هراس و نگرانى وجود نخواهد داشت .

حضرت امام سجاد ( ع ) فرمود : « لو مات من بين المشرق و المغرب لما استوحشت بعد ان يكون القرآن معى » - « وافى باب فضل حامل القرآن » 16 . يعنى خواه تمام مردم روى زمين با مرگ ظاهرى بميرند يا با كفر و مرگ باطنى از بين بروند و حيات معقول انسانى خود را رها كنند ، من هرگز احساس هراس نمىكنم درحالى كه قرآن‌كه همان متن هدايت است با من باشد ؛ زيرا وحشت در اثر گمراهى است و مرد راه ترس ندارد بلكه همواره سرگرم پيمودن راه خود مىباشد .

بنابراين چون قرآن عين هدايت است و هدايت همان قرآن مىباشد بررسى و تحليل حقيقت هدايت را بايد با تبيين قرآن كريم كه خود بنيان همهء معارف است « وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ » 17 و به خوبى روشن است و روشنگر خود نيز خواهد بود ، انجام داد . و چون قرآن درياى بىپايان معرفت است ، « و بحرا لا يدرك قعره » 18 و گنجينه‌هاى فراوان علوم الهى است