يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠
4 - هدايت قرآن است و قرآن همان هدايت است .
4 - هدايت قرآن است و قرآن همان هدايت است .
4 - هدايت قرآن است و قرآن همان هدايت است .
چيزىكه جز هدايت نيست و هدايت محض است و در حريم او هيچ‌گونه ضلالت راه ندارد و اصلا ضلالت‌پذير نيست ، چنان كه نور ، ظلمت‌پذير نبوده و حيات ، مرگ‌بردار نمىباشد ، همانا قرآن كريم است كه آفريدگار جهان دربارهء او چنين مىگويد : « هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ » 4 .
قرآن در اين آيه و در آيات ديگر مانند آيهء 57 سورهء يونس و 64 و 89 سورهء نحل و 20 سورهء جاثيه به‌عنوان عين هدايت و حقيقت آن معرفى شده است چه اينكه در سورهء شورى آيهء 52 به‌عنوان نور ، كه يك حقيقت وجودى خاص است ، شناخته شد « وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ » . و چون شك و ترديد ، ضلالت و تاريكى است و در حريم هدايت ضلالت را گذارى نيست و در متن نور تاريكى را مجالى نمىباشد ، لذا چنين فرمود :
« ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ » 5 يعنى نه شك در محتواى قرآن و نه ريب در مبدأ فاعلى آن و نه ترديد در مبدأ نهائى آن راه ندارد .
و چون مصون از هرگونه ضلالت و بطلان است ، چنين فرمود كه : « لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ » 6 . و چون با مايهء شهود و پايهء عقل همراه است وزين بوده و از هرخفت و ته‌دستى محفوظ مىباشد : « إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا » 7 و چون هماهنگ فطرت درونى و نظام بيرونى جهان آفرينش است تحميلى بر نهاد انسان نخواهد بود .
« وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ » 8 . و از آلودگى هرگونه جهل و شك پاك است و قيم و نگهبان راهيان كمال مىباشد . « يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ » 9 و در دسترس احدى نيست كه مورد تطاول قرار گيرد يا همانند آن آورده