يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٤

دريغا كه استاد رفت

ز دار الغرور و ز دار الفنا * به دار السرور آن يل راد رفت

به صافى آب و صفاى بهار * چو مولود ايام ميلاد رفت

برآمد ز خاك و به افلاك شد * ز زندان برون آمد و شاد رفت

ز جان درگذشت و به جانان رسيد * ز ميزان گذشت و به ميعاد رفت

خوشا ياد علامهء پاكزاد * كزين خاكدان با صد احماد رفت

همان مرد مطلق كه شد جاودان * كه در جان و دل ماند و بهزاد رفت

خوشا علم و عرفان ، خوشا عقل و دين * كزان تا فلك صيت استاد رفت

كجا وصف واصف ، كجا قدر او ! ؟ * كه اين خار و آن گل قلمداد رفت

برآور ز دل آه و از جان خروش * ببار اشك حامد كه حماد رفت