يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٠

دريغا كه استاد رفت

ز خرگاه خضراى فرزانگى * دريغا فروزنده خرشاد رفت

دريغا كه شمع شبستان دين * جگرسوز از بزم اوتاد رفت

ز عزمش بلند آسمان وامدار * تو گوئى كه كوهى ز فولاد رفت

ز احفاد برجستهء مصطفى * لسان الحق آن فخر احفاد رفت

مربى ، مدبر ، مفسر ، حكيم * همان وارث علم اجداد رفت

همان گنج معنى ، همان درج راز * همان شمس دين قطب ارشاد رفت

همان صبح صادق ، همان ابر جود * همان كان عشق خداداد رفت

همان زينت علم و زيب عمل * همان زيور و زين عبّاد رفت

همان مهر ايمان ، همان ميهمان * كه در حضرت حق به انجاد رفت

ضياء دل و قرّة العين ما * بهار شكوفان خرداد رفت

كريم السجايا ، شريف النسب * بلند اختر برج امداد رفت

به خلوتگه خاص جان‌آفرين * حكيم سخن‌سنج نقاد رفت