يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٤

د - تاثير ايمان به غيب در زندگى علمى انسان

شود ، هريك از شركاء آتش را به سوى گروه نان خودش مىكشاند » .

در زندگى تخيلى و توهمى هم كه در رابطه با مردم پديد مىآيد ، هركسى مىخواهد خوردنىهائى بدست آورد كه ديگران آن را نداشته باشند . در اين‌گونه زندگى اگر هم افراد كمك - رسانىهائى نسبت به‌هم داشته باشند ، بسيار كوتاه‌مدت است زيرا به محض اين‌كه هريك نيروى بيشتر و امكانات بهترى در خود ديد ، مىخواهد ديگرى را زير دست و پيرو خود كرده ، از نيروى ديگرى به سود خودش بهره‌گيرى كند و اگر نشد ، مىخواهد او را سركوب كند و يا به كلى نيست و نابودش گرداند « كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى » ( سورهء علق - آيهء 6 و 7 ) .

و چنانچه دشمن مشتركى داشته باشند ، به محض اين‌كه آن دشمن را با اتحاد و اتفاق و به كمك يكديگر از پاى درآورند ، بلافاصله خودشان دشمن يكديگر مىشوند و به جان هم مىافتند .

بنابراين اشتراك در هيچ‌يك از هدفهاى حسى و يا وهمى و تخيلى موجب اتفاق و سبب اتحاد نخواهد بود و جز نفاق ميان مردم دنيا چيز ديگرى يافت نخواهد شد . و فقط يك چيز باقى مىماند كه اگر با هدفهاى ديگر آميخته نشود موجب يك رنگى و اتحاد ما بين مردم مىشود و آن مسئلهء ايمان به غيب است كه اشتراك در عقايد و آراء علمى و سنتهاى عملى به وجود مىآورد .

به عقيدهء جامعه‌شناسان و مورخان ، حزب ، گروهى هستند كه براى دفاع از ايمان مشترك شدت عمل به خرج دهند و تشكيل مدينه و پيشرفت تمدن نيز اثر بسيار بزرگ اشتراك و اتحاد در عقايد دينى است . در آغاز مردم براى دفاع از عقايد و سنتهاى مشترك دينى ، خانه‌ها را پهلوى يكديگر ساختند و شهرها را به وجود آوردند .

پس ايمان به غيب ، تنها وسيله براى اتحاد و اتفاق و آبادى دنيا و پيروزى و رستگارى است و ايمان به خدا و جهاد براى