يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

قسمت اول تجليل از مقام مفسران قرآن

بسم اللّه الرحمن الرحيم

قسمت اول تجليل از مقام مفسران قرآن

قسمت اول تجليل از مقام مفسران قرآن

با آنكه پيغمبران به زبان خود مردم با آنان سخن مىگفتند و لغت تازه‌اى از خود نياوردند باز هم با مشكل بزرگى روبرو مىشدند ، و آن طرف گفتگو بودن با زورمندان و اشراف به ظاهر روشن‌فكر اما در باطن كوردلانى كه همزبان با پيغمبران نبودند و چيزى از سخن پيغمبران نمىفهميدند زيرا اين طبقه از مردم مانند كودكان خردسالى بودند كه از درك معنى هرسخنى عاجز باشند و لذا دربارهء گروهى از اين مردم آمده است « فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً » ( نساء آيهء 80 ) استفهام تعجبى در اول جمله از يك‌سو كلمهء لا يكادون از سوى ديگر و كلمهء حديثا كه نكرهء بعد از نفى است از همه مهمتر ، و از اين سه نكته برمىآيد كه مرتبهء درك و فهم قسمتى از مردم دور تر از اين بود كه معنى سخنى را بفهمند ، و از آن بالاتر كه بسيارى از مردم معنى سخن خودشان را هم نمىفهميدند تا چه رسد به معنى سخن ديگران . زيرا اگر كسى معنى گفتار خودش را بفهمد تناقضى ميان سخنانش پيدا نخواهد شد .

پس كسى كه تناقض صريح ما بين سخنانش هست و يا بالاخره به