يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

بخش دوم

ميان دربند چون مردان به مردى * درآ در زمرهء او فوا به عهدى

ترا از بهر اين كار آفريدند * اگر چه خلق بسيار آفريدند

پدر چون علم و مادر هست اعمال * بسان قرة العين است احوال

آن نيك‌بختى كه در مسير تكامل انسانى اين منازل و مراحل قرآنى را پيموده است ولى ، و صاحب ولايت تكوينى است كه :

فيض روح القدس ار باز مدد فرمايد * ديگران هم بكنند آنچه مسيحا مىكرد

انسان شاگرد مكتبى است كه كتاب او قرآن است و معلم او صاحب قرآن ، و

بر ضيافتخانهء نوالش منع نيست * در گشاده است و صلا درداده خوان انداخته

اما آن‌كه فرمود : انا معاشر الانبياء أمرنا ان نكلم الناس على قدر عقولهم . حضرت امام صادق عليه السّلام فرمود : ما كلم رسول اللّه ( ص ) العباد بكنه عقله قط ( ص 30 بحار ج 1 ط كمپانى و كافى ص 18 ج 1 معرب ) . بديهى است كه حضرت وصى عليه السّلام از اين نفى مستثنى است چه آن جناب نفس پيغمبر و از زبان رسول اللّه ( ص ) مخاطب است به خطاب انك تسمع ما اسمع و ترى ما أرى الا انك لست بنبى ( خطبه قاصعه نهج البلاغة ) جز وصى عليه السّلام چه‌كسى مىتوانست كه اسرار معارف نبى ختم را فهم كند ، و آن قول ثقيلى را كه خداوند عالم فرمود إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا ( مزمل 6 ) حمل نمايد .

چون در روايات ، كلمات وسائط فيض الهى در حد فهم و عقل مردم به آنان القاء مىشد ، لذا از روايات مرتبه درايت