يادنامه علامه طباطبائى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

بخش اول

موسى كليم عليه السّلام گفتند :

أتتخذنا هزوا در جوابشان فرمود : أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ ( بقره 68 ) استهزاء و مسخره‌كردن و تعريض گفتن كار جهال است . ياوه‌سرائى و دشنام و بدگوئى و قلم و زبان هرزه داشتن روش و شيوه نابخردان است ، انسان بخرد آگاه همانست كه امير المؤمنين عليه السّلام وصف فرمود : المؤمن يتقلب فى خمسة من النور مدخله نور ، و مخرجه نور ، و علمه نور و كلامه نور ، و منظره يوم القيمة الى النور ( خصال صدوق ، ابواب الخمسة ) .

غرض اين‌كه سفراى الهى كه مطلقا معصوم‌اند ما را به سوى خود دعوت فرمودند به اين خطاب كه ما را ببينيد و به سوى ما بيائيد و هدف از ارسال آنان ارتقاء و اعتلاء انسان‌ها به سوى آنان است و حاشا كه دعوتشان به گزاف باشد ، و اگر ما لياقت و قابليت اين‌چنين خطاب را نداشتيم مخاطب بدان نمىشديم .

بانگ مىآيد كه اى طالب بيا * جود محتاج گدايان چون گدا

جود محتاج است و خواهد طالبى * آنچنان‌كه توبه خواهد تائبى

پس اگر نيكبختى به حقيقت ندايشان را لبيك بگويد نه به مجاز .

به مجاز اين سخن نمىگويم * به حقيقت نگفته‌اى اللّه

و به راه بيفتد و وادىها طى كند و به مقامات شامخى نائل آيد چه منعى متصور است ؟ به قول عارف سنائى غزنوى :

چو ماكيان به در خانه چند بينى جور * چرا سفر نكنى چون كبوتر طيار