علوم قرآن در تفسير الميزان و آثار علامه طباطبايى ( قده ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥١

أقوال در تفسير به رأى

كوتاه سخن ، اين‌كه آنچه از آيات و روايات به دست مىآيد مثل آيه : أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ « 1 » و آيه : الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ « 2 » و آيه : إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ « 3 » و آيه يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ « 4 » و آيه وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ « 5 » و آياتى ديگر هم كه آن را تاييد مىكند ، اين است كه نهى در روايات ، مربوط به طريقه تفسير است ، نه اصل تفسير ، و مىخواهد بگويد كلام خدا را به طريقى كه كلام خلق تفسير مىشود تفسير نبايد كرد .

وجه تاييد آياتى كه نقل شد اين است كه از آيه 82 سوره نساء برمىآيد كه بين كلام خدا و كلام مخلوقات فرق است ، و به همين جهت در آيه 91 سوره حجر كسانى را كه قرآن را پاره‌پاره مىكنند ، و در آيه 40 سوره سجده كسانى را كه در آيات خدا الحاد مىورزند ، و در آيه 46 سوره نساء كسانى را كه آيات خدا را تحريف مىكنند ، و در آيه 36 سوره اسراء اشخاصى را كه پيروى بدون علم مىكنند ، مذمت فرموده است .

معلوم مىشود كلام خدا با كلام ديگران فرق دارد . البته فرق بين آن دو ، در نحوه استعمال الفاظ و چيدن جملات ، و به كار بردن فنون ادبى ، و صناعات لفظى ، نيست ، زيرا قرآن هم ، كلامى است عربى ، و همه آنچه در ساير كلمات عربى رعايت مىشود در آن نيز رعايت شده ، و در خود قرآن آمده كه وَ ما

( 1 ) . سوره نساء : 82 . ( 2 ) . سوره حجر : 91 . ( 3 ) . سوره سجده : 40 . ( 4 ) . سوره نساء : 46 . ( 5 ) . سوره اسراء : 36 .