علوم قرآن در تفسير الميزان و آثار علامه طباطبايى ( قده ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٦

اشكال بر ادله

مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ « فى ولايت على و الأئمة من بعده » فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً و اين‌گونه روايات بسيار زياد است .

باز ملحق به اين باب است رواياتى كه وقتى آيه‌اى را تفسير مىكند ذكرى و يا دعايى به آن اضافه مىنمايد ، تا مردم در هنگام خواندن آن آيه ادب را رعايت نموده ، آن ذكر و دعا را بخوانند ، هم‌چنان‌كه در كافى به سند خود از عبد العزيز بن مهتدى روايت كرده كه گفت از حضرت رضا عليه السّلام درباره سوره توحيد پرسيدم فرمود : هركس بخواند قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را و به آن ايمان داشته باشد توحيد را شناخته است . آن‌گاه اضافه كرده است : عرض كردم چطور بخوانيم آن را ؟ فرمود : همانطور كه مردم آن را مىخوانند : قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ كذلك اللّه ربى كذلك اللّه ربى « 1 » .

و نيز جزء ادله قاصر الدلاله ، بايد رواياتى را شمرد كه در باب الفاظ آيه‌اى وارد شده و بعضى آنها را از ادله تحريف شمرده‌اند ، مانند روايتى كه در پاره‌اى روايات مربوط به آيه وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ دارد آيه اين‌طور است : و لقد نصركم اللّه ببدر و انتم ضعفاء « 2 » . و در بعضى ديگر آمده : و لقد نصركم اللّه ببدر و انتم قليل « 3 » .

( 1 ) . تفسير برهان : 4 / 523 ، ح 5 . ( 2 ) . تفسير برهان : 1 / 310 ، ح 1 . ( 3 ) . تفسير عياشى : 1 / 196 ، ح 133 .