ز مهر افروخته ( فارسى ) — الصفحة ٧٤
7 داستان‌هايى از زبان استاد
همين حال ، كارگر او كه پايين ساختمان بود ، نگاهى به بنّا كرد و گفت : « نيافت ! » ديدم بنّا از همان بالا آرام پايين آمد . من به دنبال كارگر به راه افتادم تا ببينم او كيست كه خود را به كارگرى زده است ؟ ! بعد فهميدم آن فرد ، كسى است كه هرروز به محضر مقدس ولى عصر - عجل اللّه تعالى فرجه الشريف - مشرّف مىشود . « 1 »
8 . حضرت آية اللّه جوادى : « در نجف رسم بود كه طلّاب علوم دينى ، عصرهاى پنج‌شنبه به قبرستان وادى السّلام مىرفتند و عالمان و اولياى مدفون در آن‌جا را زيارت مىكردند .
سيدنا الاستاذ طباطبائى فرمودند : « در نجف ، شخصى [ عامى ] مشهور به اين شده بود كه از اهل معرفت است و چشمش به باطن اين عالم باز است . اين شخص روز پنج‌شنبه‌اى به قبرستان وادى السّلام رفته بود و در حال بازگشت بود كه جمعى از علما ، در راه بازگشت ، از او پرسيدند : " شما در وادى السّلام چه ديديد ؟ " ابتدا گفت : " فاتحه‌اى خواندم و بازگشتم . " آن عده چون از حال و مقام وى آگاه بودند ، اصرار كردند كه مشاهدهء خود را بگويد . او پاسخ داد : " من رفته بودم كنار آن قبرهايى كه آماده ساخته بودند تا اگر كسى مرد ، معطّل كندن قبر براى وى نشوند و به سرعت مرده را در آن دفن كنند . از قبرها پرسيدم : اين علما مىگويند : قبرها مار و عقرب دارند و مردهء گنهكار را آزار و اذيّت مىكنند . آيا اين كلام درست است ؟ قبرها جواب دادند : " ما مار و عقرب نداريم ؛ هركس با خود هرچه بياورد ، با آن همنشين خواهد شد . " » « 2 »
اضافه كنيم كه آيات و روايات فراوانى اين معنى را تأييد مىكند از جمله اين دو آيه :
« فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ ؛ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ « 3 » پس هركس هموزن ذره‌اى ، نيكى انجام دهد ، ( همان ) را مىبيند و هركس هموزن ذره‌اى ، بدى انجام دهد ،
( 1 ) . شرح مراتب طهارت ، ص 126 . ( 2 ) . ناگفته‌هاى عارفان ، صص 197 و 198 . ( 3 ) . سورهء « زلزله » ، آيات 7 و 8 .