ز مهر افروخته ( فارسى ) — الصفحة ١٥١

با جان كوش !

با جان كوش !

با جان كوش !

در چشمهء فكر غوطه‌اى خوردم دوش * و اندر قفس سينه به دل دادم گوش 1

مىگفت : « گر او مىطلبى با جان كوش ! * كاندر پس اين پرده نهان باشد روش » 2