ز مهر افروخته ( فارسى ) — الصفحة ١٥٠

« راست » ، « پريشان » مىگفت !

« راست » ، « پريشان » مىگفت !

« راست » ، « پريشان » مىگفت !

باد سحر از ابرِ گلستان مىگفت * وز طرهء سنبل و قدِ بان مىگفت 1

گه گريه‌كُنان و گاه خندان مىگفت * بىخود سخن راست ، پريشان مىگفت ! 2