ز مهر افروخته ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

خودم را بياندازم و بگذرم

خودم را بياندازم و بگذرم

خودم را بياندازم و بگذرم

گر از بىنوايى به خاك اندرم * گداى در اويم و سرورم 1

و گر جان شيرين بوَد تلخكام * پس پرده جانىست شيرينترم

جوانى گذر كرد - يادش بخير ! - * گذر كرد بر دل ، بزد آذرم 2

دريغا نهالى كه تا سبز بود * خنك سايه‌اى داشت بر پيكرم

همه خرّمى بود جان و دلم * همه آرزو بود سرتاسرم

دريغا چه بىمهر بوده است عمر * كه بگذشت چون نفحهء خاورم ! 3

شَميم وفا از گُلى نَشنَوَم * چو بر گلسِتان جهان بنگرم 4

از اين روى در باغ سرسبز دل * نهال اميد تو مىپرورم

من آن دم‌خورم ميوهء آرزو * كه اين جان به آن جان خود بسپُرم

چو پروانه از شوق ديدار شمع * خودم را بياندازم و بگذرم