سيرى در سيره علمى و عملى علامه طباطبايى ( ره ) از نگاه فرزانگان ( فارسى ) — الصفحة ٩٩
استاد ابراهيم امينى در كنار بستر علّامه طباطبايى
استاد ابراهيم امينى در كنار بستر علّامه طباطبايى
استاد ابراهيم امينى در كنار بستر علّامه طباطبايى
علّامه در ماه‌هاى آخر عمرش ديگر به امور دنيا توجهى نداشت . از امور دنيا غافل بود و در عالم ديگرى سير مىكرد . ذكر خدا را برلب داشت . از دنيا بريده بود و به جهان ديگر پيوسته بود . در روزهاى آخر عمرش حتى به آب و غذا هم توجّه نداشت .
چند روز قبل از وفاتش به يكى از دوستان فرموده بود من ديگر ميل به چاى ندارم و گفته‌ام سماور را در جهان آخرت روشن كنند .
ميلم به غذا نمىكشد و غذا نمىخواهم و بعد از آن هم غذا ميل نفرمود ، با كسى سخن نمىگفت و حيرت‌زده به گوشهء اتاق نگاه مىكرد .
در يكى از شب‌هاى آخر عمر در خدمت او بودم در بستر نشسته بود و با چشم‌هاى نافذش به گوشهء اتاق نگاه مىكرد ولى ياراى سخن گفتن نداشت .
خواستم سخن و دستورى از او بشنوم و به يادگار داشته باشم ولى چندان اميدى به پاسخ شنيدن نداشتم .
عرض كردم : براى توجّه به خدا و حضور قلب در نماز چه راهى را توصيه مىفرماييد ؟