سيرى در سيره علمى و عملى علامه طباطبايى ( ره ) از نگاه فرزانگان ( فارسى ) — الصفحة ٦٠١
چگونگى عصمت معصومين عليهم السّلام از ديدگاه علّامه
چگونگى عصمت معصومين عليهم السّلام از ديدگاه علّامه
چگونگى عصمت معصومين عليهم السّلام از ديدگاه علّامه
در مقام ارتقاء وجودى انسان حضرت استاد علّامه طباطبايى ( قدس سره ) در رساله شريف ولايت كه در ولايت تكوينى نوشته است ، نكته‌اى بلند و عرشى افاده فرموده است به اين مضمون كه انبياء تمام احوال و اطوار و شؤون زندگيشان معصوم است حتى نيت خلاف و گناه نمىكنند ، و اصلا زبان هرزه ندارند ، بنى اسرائيل كه در موضوع ذبح بقره به حضرت موسى كليم عليه السّلام گفتند :
أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً « 1 » « آيا ما را به ريشخند مىگيرى ؟ » در جوابشان فرمود : أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ « 2 » « پناه مىبرم به خدا كه ( مبادا ) از جاهلان باشم » استهزاء و مسخره كردن و تعريض گفتن كار جهّال است . ياوه‌سرائى و دشنام و بدگويى و قلم و زبان هرزه داشتن روش و شيوهء نابخردان است ، انسان بخرد آگاه همانست كه امير المؤمنين عليه السّلام وصف فرمود : « المؤمن يتقلّب في خمسة من النّور : مدخله نور ، و مخرجه نور ، و علمه نور ، و كلامه نور ، و منظره يوم القيامة الى النور » « 3 » .
( 1 ) سوره بقره ، آيهء 67 . ( 2 ) همان . ( 3 ) خصال صدوق ، باب الخمسة ؛ ترجمه : مؤمن در ميان پنج نور مىغلطد ، در آمدنش نور است و بيرون شدنش نور است و دانشش نور است و سخنش نور است و چشم‌اندازش در روز رستاخيز نور است .