سنن النبى ( آداب و سنن پيامبر ص ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥

1 شمايل و كلّيّات اخلاق پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله

مىكرد . دانه‌هاى عرق مانند مرواريد بر چهره‌اش مىغلتيد و بوى عرقش خوشبوتر از مشك بود . مهر نبوت در ميان شانه‌هايش نمايان بود .

2 . ابو هريره گويد : آن حضرت هنگامى كه مىخواست به سوى جلو يا پشت سر خود بنگرد با تمام بدن بر مىگشت .

3 . جابر بن سمره گويد : ساقهاى پاى آن حضرت باريك و لطيف بود .

4 . ابو جحيفه گويد : موهاى گونهء آن حضرت جو گندمى و موى بالاى زنخدانش سپيد بود .

5 . امّ هانى گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را ديدم كه چهار گيسوى بافته داشت .

ابن شهرآشوب گويد : درست آن است كه آن حضرت دو گيسو داشت و آن رسمى بود از هاشم جدّ اعلاى آن حضرت .

6 . انس گويد : در سر و صورت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بيش از چهارده تار موى سفيد نشمردم .

7 . و گويند : هفده تار موى سپيد داشت .

8 . عبد اللَّه بن عمر گويد : موى سپيد آن حضرت نزديك به بيست تار مو بود .

9 . براء بن عازب گويد : بلندى موى سر آن حضرت به قدرى بود كه به دوشها مىرسيد .

10 . انس گويد : موى سر آن حضرت به بنا گوش مىرسيد .

11 . عايشه گويد : بلندى موى سر آن حضرت از بنا گوش مىگذشت ولى به دوشها نمىرسيد « 1 » .

12 . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله از راهى نمىگذشت مگر اينكه هر كه از آنجا عبور مىكرد از

( 1 ) شايد اختلاف روايت 11 با 9 بدان جهت است كه آرايش موى سر آن حضرت يكسان نبوده ، گاه موى سرش بلند مىشد و بر دوشها مىريخت ، و گاه كوتاه مىكرد و تا بنا گوش مىرسيد ، و گاه در حج از نه مىتراشيد . و نيز گفته‌اند : هر گاه موى سر را رها مىكرد تا بنا گوش مىرسيد و هر گاه شانه مىزد و فرق باز مىگرد از بنا گوش مىگذشت .