رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٨

[ شروط صحت طلاق ]

مسأله 2510 - اگر زن را از خون حيض پاك بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود كه موقع طلاق در حال حيض بوده ، طلاق او باطل است و اگر او را در حيض بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده طلاق او صحيح است .

مسأله 2511 - كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر غايب شود مثلًا مسافرت كند و بخواهد او را طلاق دهد ، بايد تا مدتى كه معمولًا زن‌ها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند .

مسأله 2512 - اگر مردى كه غايب است بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن او در حال حيض يا نفاس است يا نه ، اگرچه اطلاع او از روى عادت حيض زن ، يا نشانه‌هاى ديگرى باشد كه در شرع معيّن شده ، بايد تا مدتى كه معمولًا زن‌ها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند .

مسأله 2513 - اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود ، ولى زنى را كه نُه سالش تمام نشده ، يا آبستن است ، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند ، اشكال ندارد ، و همچنين است اگر يائسه باشد ؛ يعنى اگر سيده است بيشتر از شصت سال و اگر سيده نيست بيشتر از پنجاه سال داشته باشد .

مسأله 2514 - اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى طلاقش دهد چنانچه بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده ، بنابر احتياط واجب « 1 » بايد دوباره او را طلاق دهد .

مسأله 2515 - اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و مسافرت نمايد ، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، بايد به قدرى كه زن معمولًا بعد از آن پاكى ، خون مىبيند و دوباره پاك مىشود صبر كند .

( 1 ) - واجب نيست .