رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧

ترجمهء اذان و اقامه

بخوانند ، يا نمازى كه به جماعت خوانده مىشود ، نماز ظهر باشد و او نماز عصر بخواند يا او نماز ظهر بخواند و نماز جماعت نماز عصر باشد .

مسأله 935 - اگر در شرط سوم از شرطهايى كه در مسأله پيش گفته شد شك كند ؛ يعنى شك كند كه نماز جماعت صحيح بوده يا نه ، اذان و اقامه از او ساقط است ولى اگر در يكى از پنج شرط ديگر شك كند مستحب است اذان و اقامه بگويد .

مسأله 936 - كسى كه اذان و اقامهء ديگرى را مىشنود مستحب است هر قسمتى را كه مىشنود بگويد « 1 » .

مسأله 937 - كسى كه اذان و اقامهء ديگرى را شنيده ، چه با او گفته باشد يا نه ، در صورتى كه بين آن اذان و اقامه و نمازى كه مىخواهد بخواند زياد فاصله نشده باشد ، مىتواند براى نماز خود اذان و اقامه نگويد .

مسأله 938 - اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود ، اذان از او ساقط نمىشود . بلكه اگر قصد لذت هم نداشته باشد ، ساقط شدن اذان اشكال دارد .

مسأله 939 - اذان و اقامهء نماز جماعت را بايد مرد بگويد ، ولى در جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگويد كافى است .

مسأله 940 - اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگويند صحيح نيست .

مسأله 941 - اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد ، مثلًا « حىّ على الفلاح » را پيش از « حىّ على الصّلاة » بگويد بايد از جايى كه ترتيب به‌هم خورده ، دوباره بگويد .

مسأله 942 - بايد بين اذان و اقامه فاصله ندهد و اگر بين آنها به قدرى فاصله دهد كه

( 1 ) - از « حىّ على الصلاة » تا « حىّ على خير العمل » به طور اميد ثواب بگويد .