روش علامه طباطبايى در تفسير الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

فصل دوّم زندگانى و حيات علمى علّامه

احمد شاعر بن ابى جعفر محمد اصغر بن ابى عبد اللّه احمد بن ابراهيم طباطبا ابن اسماعيل ديباج بن ابراهيم غمر بن حسن مثنى بن امام حسن بن على ( ع ) و ابن فاطمة دختر امام حسين بن على ( ع ) .

القاب : ( حسنى ، حسينى ) ( طباطبائى ) .

زمان تولّد : آخر سال 1321 هجرى قمرى ( 29 ذىالحجه ) .

خاندان : اكثر رجال خاندان او از بزرگان و رجال علم بودند . اوّلين كسى كه از ايشان به ايران ( تبريز ) هجرت كرد ، سيّد عبد الغفار بود . پس از وى پسرش سراج الدّين عبد الوهّاب در اواخر قرن دهم هجرى ، در تبريز رحل اقامت افكند و در آنجا بود كه لقب شيخ الاسلام به او داده شد .

از رجال پرآوازه آنها ، جدّ نزديك علّامه يعنى سيّد محمّد حسين معروف به شيخ آقا بود . وى از بارزترين شاگردان صاحب جواهر و شيخ موسى كاشف الغطاء و شيخ جعفر استرآبادى بود و داراى تأليفات زيادى در فقه و اصول و رجال مىباشد .

محيطى كه در آن مىزيست : در آخرين روز سال 1321 ه . ق در تبريز چشم به جهان گشود و تا سال 1344 هجرى قمرى در آنجا زندگى كرد .

پس از آن به نجف اشرف جهت تحصيل مشرّف شد . در آنجا تا سال 1354 هجرى قمرى ماند . سپس به تبريز بازگشت و تا سال 1365 ه . ق در آنجا بود . پس از آن به قم عزيمت نمود .

تأليفات : از تأليفات عربى : تفسير الميزان در 20 جلد ، بداية الحكمة در فلسفه ، نهاية الحكمة در فلسفه ، رساله‌اى در برهان ، رساله‌اى در مغالطه ، رساله‌اى در تحليل ، رساله‌اى در تركيب ، رساله‌اى در اعتباريّات ، رساله‌اى در نبوءات و منامات ، رساله‌اى در ذات ، رساله‌اى در اسماء و صفات ، رساله‌اى در افعال ، رساله‌اى در وسائط ، رساله‌اى در انسان قبل از دنيا ، رساله‌اى در انسان در دنيا ، رساله‌اى در انسان بعد از دنيا يعنى معاد و رساله‌اى در ولايت كه همگى خطى بوده و چاپ نشده ، بجز تفسير و بداية و نهاية كه چاپ شده است .

از تأليفات فارسى : كتاب اصول فلسفه ، شيعه در اسلام ، قرآن در