رسالة الولاية ( ولايت نامه ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨

فصل سوم در اينكه مقام ولايت انحصارى نبوده و قابل وصول براى همگان است .

الآخرة . « 1 » ( و موسى درخواست ديدن نمود و بر زبانش حمد و ستايش خداوند عز و جلّ جارى گشت و گفت : خدايا خودت را به من نشان بده تا تو را ببينم . و اين درخواستى بزرگ و سنگين بود ، و او امرى عظيم را درخواست كرد ، پس مجازات گشت و خداوند تعالى فرمود : هرگز مرا در دنيا نخواهى ديد تا اينكه بميرى ، پس آنگاه مرا در آخرت خواهى ديد . )

و نيز روايات فراوانى رسيده است كه مضمون آنها اين است كه خداوند سبحان در بهشت براى اوليايش تجلى مىكند و در آخر روايت مىفرمايد :

و لك فى كلّ جمعة زورة . « 2 » ( و براى تو در هر جمعه يك بار ديدار هست . )

و در جوامع روايى آمده است كه :

سترون ربّكم كما ترون القمر ليلة البدر . « 3 » ( به زودى پروردگارتان را خواهيد ديد آنچنان كه ماه شب چهارده را مىبينيد . )

و همچنين رواياتى در خصوص حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و ائمه عليهم السّلام رسيده است كه از آن جمله در كتاب « توحيد » به طور مسند از محمد بن فضيل نقل شده است كه مىگويد :

از ابا الحسن عليه السّلام سؤال كردم آيا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خدا را ديده است ؟ فرمودند : نعم ، بقلبه رآه . أما سمعت اللّه عزّ و جلّ يقول : ما كذب الفؤاد ما رآى . لم يره بالبصر و لكن رأه بالفؤاد . « 4 » ( آرى ، او را با دلش ديد . آيا اين سخن خداوند را نشنيده‌اى كه مىفرمايد :

آنچه ( در غيب عالم ) ديد دلش هم حقيقت يافت و كذب و خيال نپنداشت . او را با چشم نديد بلكه با دل يافت . )

و نيز حديثى در كتاب « توحيد » از حضرت رضا عليه السّلام نقل شده است كه مىفرمايد :

( 1 ) . توحيد صدوق ، ص 262 . - و . ( 2 ) . الاختصاص ، ص 354 . - و . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 91 ، ص 251 . - و . ( 4 ) . توحيد صدوق ، ص 116 . - و .