اللهوف على قتلى الطفوف ( آهى سوزان بر مزار شهيدان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦١
مسلك سوم در كارهائى كه پس از شهادت حضرت انجام گرفت
نديدم اينان افرادى بودند كه خداوند سرنوشتشان را شهادت تعيين كرده بود لذا آنان نيز بخوابگاههاى ابدى خود رفتند و به همين زودى خداوند ، ميان تو و آنان جمع كند تا تو را بمحاكمه كشند بنگر تا در آن محاكمه پيروزى كه را خواهد بود ؟ مادرت بعزايت بنشيند اى پسر مرجانه ، راوى گفت :
ابن زياد خشمگين شد آنچنان كه كه گوئى تصميم كشتن زينب را گرفت عمرو بن حريث بابن زياد گفت : اين ، زنى بيش نيست و زن را نبايد بگفتارش مؤاخذه كرد ابن زياد بزينب گفت : از حسين گردن كشات و از افرادى كه فاميل تو بودند و از مقرّرات سرپيچى ميكردند خداوند دل مرا شفا داد ، زينب فرمود : بجان خودم قسم ، كه تو بزرگ فاميل مرا كشتى و شاخههاى مرا بريدى و ريشهء مرا كندى اگر شفاى دل تو در اين است باشد ، ابن زياد گفت : اين زن چه با قافيه سخن ميگويد و بجان خودم كه پدرش نيز شاعرى بود قافيه پرداز ، زينب فرمود : اى پسر زياد زن را با قافيه