ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٦

سورهء مدّثّر / 74

آرى ، او براى مبارزه با قرآن انديشيد و جوانب كار را سنجيد و طرحى افكند . ( 18 )

مرگ بر او باد ، چگونه سنجيد و طرحى افكند . ( 19 )

باز هم مرگ بر او باد ، چگونه سنجيد و طرحى افكند . ( 20 )

پس از آن نگريست تا رأى خود را باز گويد . ( 21 )

آن‌گاه اخم كرد و بر چهره‌اش ناخرسندى نمود . ( 22 )

سپس روى [ از حق ] گردانيد و تكبّر ورزيد . ( 23 )

و گفت :

اين قرآن چيزى جز افسونى برگرفته از جادوگران نيست . ( 24 )

اين چيزى جز سخن بشر نيست . ( 25 )

به زودى او را به دوزخ درخواهم آورد . ( 26 )

و چه‌چيز تو را از حقيقت دوزخ آگاه كرد ؟ ( 27 )

بر هركه دست يابد او را مىسوزاند و هركسى را كه در آن افتد رها نمىكند . ( 28 )

پوست‌ها را سخت [ مىگدازد و ] سياه مىكند . ( 29 )

نوزده تن بر آن گمارده شده‌اند . ( 30 )

و ما نگهبانان دوزخ را جز از فرشتگان قرار نداديم و شمارهء آنها را جز براى آزمايش كافران يادآورى نكرده‌ايم ، تا اهل كتاب بدانند كه اين خبر با آنچه در كتاب‌هايشان آمده است مطابق است و در پى آن ، كسانى هم كه [ به قرآن ] ايمان آورده‌اند بر ايمانشان بيفزايند و آنان كه كتاب آسمانى به ايشان داده شده و نيز مؤمنان در حقّانيت قرآن ترديد نكنند ، و سرانجام كسانى كه در دل‌هايشان بيمارى شك و نفاق است و كفرپيشگان بگويند : خدا از توصيف نگهبانان دوزخ كه نوزده فرشته‌اند چه‌چيزى اراده كرده است ؛ اين تعداد اندك از فرشتگان چگونه مىتوانند آن‌همه دوزخيان را كيفر دهند ؟ ! بدين‌گونه خدا هركه را بخواهد به بيراهه مىكشاند و هر كه را بخواهد به راه راست رهنمون مىشود . و شمار سپاهيان پروردگارت را جز او كسى نمىداند ، و يادآورى تعدادشان جز تذكارى براى بشر نيست . ( 31 )

نه ! قرآن سحر نيست ؛ سوگند به ماه . ( 32 )

و سوگند به شب آن‌گاه كه پشت كرد و رفت . ( 33 )

و سوگند به بامداد آن‌گاه كه روشن و آشكار شود . ( 34 )

كه قطعا قرآن يكى از نشانه‌هاى بزرگ الهى است ، ( 35 )

در راستاى هشدار دادن به بشر . ( 36 )

براى هركس از شما كه بخواهد سبقت گيرد و راه ايمان و اطاعت پويد يا عقب بماند و راه كفر و عصيان در پيش گيرد . ( 37 )

هركسى نزد خدا در گرو دستاورد خويش است ؛ ( 38 )

مگر اهل دست راست كه حق بندگى خدا ادا كردند و خود را از رهن به درآوردند و از گرفتارى رها ساختند . ( 39 )

آنان در بوستان‌هاى بهشتى قرار دارند ، و مىپرسند ، ( 40 )

از گنهكاران : ( 41 )

چه‌چيزى شما را به دوزخ درآورده است ؟ ( 42 )

در پاسخ مىگويند : ما از نمازگزاران نبوديم . ( 43 )

و بينوا را اطعام نمىكرديم . ( 44 )

و با باطل‌گرايان در بيهودگى فرورفته و در گفتار و رفتار باطل به سر مىبرديم . ( 45 )

و روز جزا را دروغ مىشمرديم . ( 46 )

تا اين‌كه مرگمان كه حقيقتى ترديدناپذير بود دررسيد . ( 47 )