ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٦
سورهء حاقّه / 69
اين در حالى است كه ديدگانشان فروافتاده و خفّت و خوارى بر تمام وجودشان چيره شده است . آنان در آن روز توان سجده كردن ندارند ، زيرا در دنيا به سجده براى خدا فراخوانده مىشدند و تندرست هم بودند ولى از سر تكبّر امتناع مىورزيدند . ( 43 )
پس مرا با كسانى كه اين سخن ( قرآن ) را دروغ مىانگارند واگذار كه به تدريج آنان را از جايى كه درنمىيابند ، به ورطهء هلاكت فروخواهيم افكند . ( 44 )
و به آنان مهلت مىدهم تا هرچه بخواهند نافرمانى كنند ، و اين تدبير من دربارهء آنهاست ، قطعا تدبير من استوار است . ( 45 )
يا مگر از آنان براى تبليغ رسالتت مزدى مىطلبى كه در نتيجه زيان مىبينند و بر اثر آن گرانبار مىشوند و براى رهايى از آن ، حقيقت را نمىپذيرند و مىگويند :
فرمانبرداران و مجرمان در روز رستاخيز باهم برابرند ؟ ( 46 )
يا مگر جهان غيب كه خاستگاه پديده‌ها و مقدرات است در اختيار آنان است تا آنچه را مىپسندند تثبيت كنند و مقدر سازند ؟ ( 47 )
پس در برابر حكم پروردگارت كه به آنان مهلت مىدهد و به تدريج آنان را به سقوط مىكشاند ، شكيبا باش و در عذابشان شتاب مخواه و مانند يونس آن همدم ماهى مباش ، آن‌گاه كه در شكم ماهى خدا را ندا داد و به تقصير خود اعتراف كرد در حالىكه آكنده از غم و اندوه بود . ( 48 )
اگر لطفى از جانب پروردگارش شامل حال او نمىشد و توبه‌اش پذيرفته نمىگشت ، از شكم ماهى ، نكوهش شده به زمينى بىگياه افكنده مىشد . ( 49 )
ولى با پذيرفته شدن توبه‌اش ، ديگر درخور نكوهش نبود ، بلكه پروردگارش او را برگزيد و از شايستگانش گردانيد . ( 50 )
و آنان كه كافر شده‌اند ، هنگامى كه آيات قرآن را كه كتابى يادآور است شنيدند ، نزديك بود تو را چشم بزنند ، با اين حال مىگويند :
قطعا او گرفتار جنون ، و قرآنش الهام شياطين است ؛ ( 51 )
در صورتى كه آن جز تذكارى براى جهانيان نيست . ( 52 )
سورهء حاقّه / 69
سورهء حاقّه / 69
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان
آن حقيقت ثابت ! ( 1 )
چيست آن حقيقت ؟ ( 2 )
و چه‌چيز تو را آگاه ساخت كه آن حقيقت چيست ؟ ( 3 )
آن ، قيامت در هم كوبنده است كه قوم ثمود و عاد آن در هم كوبنده را دروغ شمردند . ( 4 )
امّا ثموديان با آن صاعقهء طغيانگر به هلاكت رسيدند . ( 5 )
و امّا عاديان با تندبادى سرد و سركش نابود شدند . ( 6 )
خدا آن را هفت شب و هشت روز پياپى بر آنان مسلّط كرد ، در آن مدّت آن مردم را بر زمين افتاده مىبينى كه گويى تنه‌هاى نخل‌هايى فروافتاده و ميان‌تهىاند . ( 7 )
اينك آيا از آنان كسى را بر جاى مانده مىبينى ؟ ( 8 )