ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٥

سورهء قلم / 68

به زودى در آخرت بر بينى چنين كسى نشانهء آشكار ذلّت و حقارت مىنهيم . ( 16 )

ما تكذيب‌كنندگان رسالت را گرفتار عذاب كرديم ؛ چنان‌كه صاحبان آن بوستان را دچار بلا ساختيم ، آن‌گاه كه سوگند ياد كردند كه بامدادان ميوه‌هاى باغشان را براى خود بچينند ، ( 17 )

و سهمى براى تهيدستان استثنا نكنند . ( 18 )

پس همان شب ، در حالىكه خفته بودند ، بلايى از جانب پروردگارت بر گرد آن بوستان به گردش درآمد . ( 19 )

و آن باغ بسوخت و چون شب تار ، سياه گشت . ( 20 )

و صبحگاهان بىخبر از آنچه روى داده ، يكديگر را ندا دردادند ، ( 21 )

كه اگر قصد چيدن ميوه‌ها را داريد ، در اين پگاه به مزرعهء خود درآييد . ( 22 )

پس به راه افتادند در حالىكه آهسته باهم مىگفتند ، ( 23 )

كه امروز نبايد هيچ بينوايى در بوستانتان بر شما درآيد . ( 24 )

پس صبحگاهان با اين تصميم كه بينوايان را باز دارند ، به باغ خود روى آوردند . ( 25 )

وقتى ديدند باغشان سوخته است ، گفتند : قطعا ما از راه صواب منحرف شده‌ايم ؛ ( 26 )

بلكه از مزرعهء خود نيز محروم گشته‌ايم . ( 27 )

بهترينشان گفت : آيا به شما نگفتم : چرا خدا را به پاكى ياد نمىكنيد و از اين تصميم نادرست به درگاه او توبه نمىكنيد ؟ ( 28 )

گفتند : پروردگار ما از هرعيب و نقصى پيراسته است ، به يقين ما ستمكار بوديم . ( 29 )

پس روى به يكديگر آوردند و زبان به ملامت هم گشودند . ( 30 )

گفتند : اى واى بر ما كه سركشى كرديم ، ما از مرز بندگى خدا خارج شديم ، ( 31 )

اميد است پروردگارمان بهتر از اين باغ را به ما عوض دهد ، زيرا كه ما از غير او روى برتافته و با رغبت به پروردگار خويش گرويده‌ايم . ( 32 )

عذاب اين‌گونه است و عذاب آخرت قطعا بزرگ‌تر است . اى كاش مىدانستند . ( 33 )

همانا براى تقواپيشگان نزد پروردگارشان بوستان‌هايى بهشتى سرشار از نعمت است كه به هيچ رنج و محنتى آميخته نيست . ( 34 )

با اين وصف آيا شما مشركان مىپنداريد كه ما فرمانبرداران را همچون گناهكاران قرار مىدهيم و به هردو گروه در آخرت ناز و نعمت مىبخشيم ؟ ( 35 )

شما را چه شده است ؟ چگونه داورى مىكنيد ؟ ( 36 )

يا مگر شما كتابى آسمانى داريد كه در آن چنين مىخوانيد ، ( 37 )

كه براى شما در آخرت همان چيزى خواهد بود كه آن را برمىگزينيد و آن چيز بهشت است ؟ ( 38 )

يا مگر شما تا روز قيامت پيمان‌هايى بىنهايت استوار بر عهدهء ما داريد كه هرچه شما حكم مىكنيد همان حق شما باشد ؟ ( 39 )

اى پيامبر ، از مشركان بپرس كدام‌يك از آنان بر عهده مىگيرد كه روز قيامت ميان فرمانبرداران و گناهكاران برابرى برقرار كند ؟ ( 40 )

يا مگر مجرمان را خدايانى است شريك خداوند كه به شفاعتشان خداوند آنان را با فرمانبرداران برابر مىكند ؟ اگر راست مىگويند ، شريكانى را كه براى خدا پنداشته‌اند بياورند و معرفى كنند . ( 41 )

اى پيامبر ، ياد كن روزى را كه كار به شدت دشوار مىشود ، آن روز چيزى جز سجده و بندگى خدا كارساز نيست و مشركان به سجده در برابر خدا فراخوانده مىشوند ولى نمىتوانند سجده كنند . ( 42 )