ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٦

سورهء نجم / 53

به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان

سوگند به ستاره آن‌گاه كه در افق فرو شود ، ( 1 )

كه همنشين شما محمّد نه از راه راست منحرف شده و نه در تشخيص حقيقت دچار خطا گرديده است . ( 2 )

او به رأى خويش چيزى به نام قرآن براى شما نمىخواند . ( 3 )

آن نيست مگر وحيى كه از جانب خدا به او مىرسد . ( 4 )

جبريل ، آن فرشتهء برخوردار از نيروهاى سخت و پايدار ، قرآن را به او آموخت . ( 5 )

همو كه از خرد و انديشه‌اى استوار برخوردار است ، او در چهرهء واقعى خود بر پيامبر ظاهر شد و ايستاد . ( 6 )

آن‌گاه كه در بالاترين كنارهء آسمان بود . ( 7 )

سپس به پيامبر نزديك شد ، پس خود را به او رسانيد تا او را بگيرد و به آسمان‌ها ببرد . ( 8 )

چنان نزديك شد كه فاصلهء آن دو به اندازهء دو كمان يا نزديك‌تر بود . ( 9 )

پس به پيامبر كه بندهء خدا بود ، وحى كرد آنچه را وحى كرد . ( 10 )

پيامبر آن را در دل ديد و دريافت و دلش آنچه را ديد به خطا نديد . ( 11 )

آيا با او دربارهء آنچه مىبيند مجادله مىكنيد ، و اصرار داريد او خلاف آنچه را به عيان مىبيند ادعا كند ؟ ( 12 )

او جبرئيل را در فرودى ديگر نيز در چهرهء واقعىاش مشاهده كرد . ( 13 )

نزديك آن درخت كنار كه در انتهاى آسمان‌هاست ؛ ( 14 )

كه بهشت ، جايگاه هميشگى مؤمنان نزديك آن درخت است ؛ ( 15 )

آن‌گاه كه درخت كنار را فراگرفت آنچه آن را فراگرفت . ( 16 )

ديدهء پيامبر نه منحرف شد كه حقيقت را دگرگون بيند و نه از حد گذشت تا سراب را حقيقت انگارد . ( 17 )

سوگند ياد مىكنم كه او بخشى از بزرگ‌ترين نشانه‌هاى پروردگارش را مشاهده كرد . ( 18 )

اى مشركان ، اينك با روشن شدن حقّانيت پيامبر ، از بتان خود ، لات و عزّى به من خبر دهيد ؛ ( 19 )

و از منات ، آن ديگرى كه سوّمين آنهاست ، ( 20 )

آيا اينها را تنديس دختران خدا مىپنداريد ؟ آيا پسر از آن شما و دختر از آن اوست ؟ ( 21 )

اين تقسيم ، بدين صورت ، تقسيمى ستمكارانه و نابرابر است . ( 22 )

اينها جز نام‌هايى بىاساس نيستند كه شما و پدرانتان بر آنها نهاده‌ايد ( يكى را خداى آسمان‌ها و ديگرى را خداى زمين و آن ديگرى را خداى باران ناميده‌ايد . ) خداوند برهانى كه بتوان با آن بر ربوبيّت و الوهيّت آنها استدلال كرد ، فرونفرستاده است . مشركان در مورد معبودانشان جز از پندار خود و آنچه هواى نفسشان بدان تمايل دارد ، پيروى نمىكنند ، در صورتى كه قرآن كه به حق راهنماى خلق است ، از سوى پروردگارشان براى آنان آمده است . ( 23 )

مگر آدمى هر چه را آرزو كند - به صرف آرزو كردن - به دست خواهد آورد كه اينان با آرزوى شفاعت فرشتگان يا خدا بودن معبودانشان ، به شفاعت آنها دل بسته و خدايى آنها را باور كرده‌اند ؟ ( 24 )

جهان آخرت و سراى دنيا تنها از آن خداست و او را در ملكش شريكى نيست ، پس چگونه ممكن است آرزوى مشركان تحقق يابد ؟ ( 25 )

و چه بسيار فرشتگانى كه در آسمان‌ها [ و در مقام قرب الهى ] هستند و شفاعتشان هيچ سودى ندارد ، و هيچ كارى از آنان ساخته نيست ، مگر پس از آن‌كه خدا به كسى از آنان كه بخواهد و بپسندد رخصت دهد . ( 26 )