ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٩

سورهء فصّلت / 41

و آنان به پوست خود مىگويند :

چرا بر ضدّ ما گواهى داديد ؟

مىگويند : همان خدايى كه همه چيز را ناطق ساخته ما را به سخن درآورده است . و خداوند به كارهاى شما داناست ، چرا كه او نخستين بار شما را آفريد و سرانجام به سوى او بازگردانده مىشويد . ( 21 )

و شما آن‌گاه كه به گناه روى مىآورديد ، از اين‌كه گوش و چشم و پوستتان ناظر شما بوده و بر ضد شما گواه باشند هراسى نداشتيد و خود را از آن‌ها پنهان نمىكرديد ، شما اگر چه مىپنداشتيد اندام‌هايتان به كارهاى شما آگاهى ندارند بلكه گمان داشتيد كه خدا بسيارى از كارهايتان را نمىداند . ( 22 )

آرى ، اين است گمان بيجايى كه دربارهء پروردگارتان برديد اين گمان شما را به كفر و گناه كشانيد و به هلاكت انداخت و در نتيجه از زيانكاران شديد . ( 23 )

پس اگر شكيبايى كنند [ و دم برنياورند ] جايگاهشان آتش است و اگر عذرخواهى كنند و رضايت طلبند ، از كسانى نيستند كه عذرشان پذيرفته شود و مورد رضايت قرار گيرند . ( 24 )

و براى آنان به جاى هدايتگران همنشينانى از شياطين قرار داديم ؛ پس همهء لذّت‌هاى مادّى را كه پيشاروى آنان بود ( در دسترسشان قرار داشت ) و نيز آنچه در پى آنان بود ( در آرزوى رسيدن به آن بودند ) همه را در نظرشان آراستند [ تا بدانها دل‌خوش كنند و از حق روى برتابند ] و آن سخن ( وعدهء عذاب دوزخ ) ، در حق آنان تثبيت شد ، در حالىكه در ميان امّت‌هايى از جنّ و انس هستند كه پيش از آنان [ بر اثر كفر ، به عذاب ] درگذشتند . راستى كه آنان زيانكارند . ( 25 )

و آنان كه كافر شدند گفتند : به اين قرآن گوش فراندهيد و هنگامى كه خوانده مىشود ، سخن لغو و بيهوده در آن بيفكنيد ، باشد كه نداى آن به گوش‌ها نرسد و شما چيره شويد . ( 26 )

آرى ، ما قطعا به كسانى كه كفر ورزيده‌اند عذابى سخت مىچشانيم و حتما آنان را به كردار بدى كه انجام مىدادند سزا مىدهيم . ( 27 )

اين است سزاى دشمنان خدا ، همان آتش كه در آن ، خانهء جاودانه دارند ؛ سزايى به كيفر اين‌كه آيات ما را انكار مىكردند . ( 28 )

و كسانى كه كافر شدند مىگويند : پروردگارا ، آن دو گروه از جنّ و انس را كه گمراهمان كردند به ما نشان ده تا آنان را زير گام‌هايمان نهيم تا از پست‌ترين‌ها شوند . ( 29 )