ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٧

سورهء ص / 38

و دوزخيان مؤمنان را در آتش نمىيابند ، ازاين‌رو مىگويند : ما را چه شده است كه مردانى را كه از زمرهء اشرار مىشمرديم در اين‌جا نمىبينيم ؟ ( 62 )

آيا آنان نجات يافته‌اند و ما به ناحق آنها را به تمسخر مىگرفتيم يا آنان نيز در آتشند ولى چشمان ما از آنها منحرف شده است كه آنان را نمىبينيم ؟ ( 63 )

اين مشاجرهء اهل آتش كه ميان سران شرك و پيروانشان روى مىدهد ، قطعا ثابت و محقّق است . ( 64 )

اى پيامبر ، بگو : من در پى ثروت و مقام نيستم ، بلكه پيامبرى بيم‌دهنده‌ام ، و جز خداى يگانه كه بر هرچيزى غالب است معبود شايستهء پرستشى نيست . ( 65 )

اوست پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است ؛ همان خداى مقتدرى كه بسيار آمرزنده است . ( 66 )

بگو : اين قرآن خبرى است بس بزرگ ، ( 67 )

كه شما از آن رويگردانيد . ( 68 )

من دربارهء فرشتگان ، آن برترين ارجمندان ، آن‌گاه كه در مورد آدم بحث و جدال مىكردند آگاهى نداشتم ، ولى خدا از طريق وحى مرا از آن آگاه ساخت . ( 69 )

چيزى جز اين به من وحى نمىشود كه من پيامبرى هشداردهنده‌ام و پيامم را به روشنى ابلاغ مىكنم . ( 70 )

ياد كن زمانى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت : من از گل ، بشرى خواهم آفريد ؛ ( 71 )

پس هنگامى كه او را به صورت انسانى كامل درآوردم و از روحى و الا كه از من است در او دميدم و به او حيات انسانى بخشيدم ، بر زمين افتيد و او را سجده كنيد . ( 72 )

پس همهء فرشتگان او را سجده كردند ، ( 73 )

جز ابليس كه تكبّر ورزيد و پيش‌تر هم از كافران بود . ( 74 )

پروردگارت گفت : اى ابليس ، چه چيز تو را بازداشت از اين‌كه براى كسى سجده كنى كه من او را با دو دست خودم آفريدم و در آفرينش او عنايتى خاص داشتم ؟ آيا خود را برتر شمردى يا از بلندمرتبگانى بودى كه به سجده كردن فرمان نيافته بودند ؟ ( 75 )

ابليس گفت : من از او بهترم ، چون مرا از آتش آفريدى و او را از گل پديد آوردى . من اين فرمان تو را نادرست مىدانم ، ازاين‌رو آن را اطاعت نخواهم كرد . ( 76 )

پروردگارت به او گفت : پس ، از منزلتى كه دارى به درآى ، زيرا تو رانده‌شدهء درگاه منى . ( 77 )

من تو را از رحمت خود دور ساختم و تا روز جزا لعنت من بر تو خواهد بود . ( 78 )

ابليس گفت : پروردگارا ، پس مرا تا روزى كه مردم براى رستاخيز برانگيخته مىشوند مهلت ده و هلاكم مكن . ( 79 )

پروردگارت به او گفت : قطعا تو از مهلت‌يافتگانى ، البته نه تا روز رستاخيز ، ( 80 )

بلكه تا آن روز معيّن كه مردم به كفر و گناه مىپردازند . ( 81 )

ابليس گفت : به عزّت تو سوگند كه قطع همهء انسان‌ها را به بيراهه مىكشانم ؛ ( 82 )

مگر از ميان ايشان آن بندگانت كه براى تو خالص شده‌اند به گونه‌اى كه نه من در آن بهره‌اى دارم نه غير من . ( 83 )