ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٦

سورهء صافّات / 37

به نام خداوند گسترده‌مهر مهربان

سوگند به آن فرشتگان صف كشيده ، كه در مسير وحى به صف درآمده‌اند ، ( 1 )

پس به آن فرشتگان بازدارنده ، كه شياطين را از تصرف در وحى بازمىدارند ، ( 2 )

پس به آن فرشتگان تلاوت‌كننده كه قرآن ، آن يادآور الهى را بر پيامبر مىخوانند ، ( 3 )

به تمامى اينها سوگند كه معبود همهء شما قطعا يكى است . ( 4 )

چرا كه اوست پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است ، و اوست پروردگار همهء خاورها . ( 5 )

هرآينه ما نزديك‌ترين آسمان را ، به اين ستارگان زينت‌بخش آراستيم . ( 6 )

و آن را از نفوذ هرجن شرور و پليدى نگاه داشتيم . ( 7 )

آنان از گوش فرادادن به مجمع فرشتگان بزرگوار كه ساكنان آسمان‌هاى بالا هستند و از خبرهاى غيبى جهان گفت‌وگو دارند ، بازداشته شده‌اند ، و از هرسو به آنان تير افكنده مىشود ، ( 8 )

تا طرد شوند و به عالم فرشتگان راه نيابند ، و براى آنان عذابى است پيوسته و دائم . ( 9 )

مگر كسى كه دزدانه گوش فرادهد و خبرى بربايد ، كه شهابى شكافنده كه هدف را خطا نمىكند ، در پى او خواهد افتاد . ( 10 )

حال از مشركان نظر بخواه كه آيا آنان در خلقت استوارترند يا آسمان‌ها و زمين و فرشتگانى كه پديد آورده‌ايم ؟ ما انسان‌ها را از گلى چسبنده آفريده‌ايم ؛ ازاين‌رو آنها ضعيف‌ترند و هرگز بر ما چيره نخواهند شد . ( 11 )

بلكه اى محمد ، از اين‌كه پيام به حق تو را دروغ مىشمرند تعجّب كرده‌اى ، و آنان رسالت و دعوت تو را به مسخره مىگيرند . ( 12 )

و چون نشانه‌هاى توحيد و دين حق را به آنان يادآور شوند ، آگاهى نمىيابند . ( 13 )

اين مشركان وقتى معجزه‌اى ( چون قرآن و شكافته شدن ماه را ) ببينند ، آن را به ريشخند مىگيرند . ( 14 )

و مىگويند : اين چيزى كه محمد آن را معجزه مىخواند ، جز افسونى آشكار نيست . ( 15 )

مىگويند : آيا چون مرديم و خاك گشتيم و استخوان‌هايى [ پوسيده ] شديم ، آيا به راستى برانگيخته مىشويم ؟ ! ( 16 )

و آيا پدران نخستين ما كه نابود شده‌اند برانگيخته مىشوند ؟ ! ( 17 )

اى پيامبر ، بگو : آرى ، شما و پدرانتان زنده خواهيد شد ، در حالىكه خوار و ذليل هستيد . ( 18 )

چرا كه آن حيات دوباره تنها [ در پى ] يك بانگ است كه آنان را از گورها به صحنهء قيامت مىآورد و ناگهان مبهوت و متحيّر مىنگرند . ( 19 )

و مىگويند : اى واى بر ما كه هلاك شديم .

اين ، روز جزاست . ( 20 )

آرى ، اين است روز جدايى ، كه با داورى خداوند حق از باطل و مجرمان از مؤمنان جدا مىشوند ؛ همان روزى كه پيوسته آن را دروغ مىشمرديد . ( 21 )

پس به فرشتگان مىگوييم : كسانى را كه ستم كرده‌اند ، به همراه شياطينى كه دمسازشان بودند از جايگاهشان به درآوريد و نيز آنچه را عبادت مىكردند ، ( 22 )

همان معبودانى كه به جاى خدا مىپرستيدند ، سپس آنها را يك جا به راه دوزخ برانيد . ( 23 )

و بر صراط دوزخ نگاهشان داريد ، كه آنان مورد بازخواست قرار مىگيرند . ( 24 )