ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٢
سورهء يس / 36
و پس از شهادت آن مرد هيچ لشكرى از آسمان بر قوم او نفرستاديم تا از آنان انتقام گيرند ، و پيش‌تر نيز براى نابود كردن تكذيب‌كنندگان لشكرى فرونفرستاديم . ( 28 )
وسيلهء نابودى آن قوم ، تنها يك صيحه بود ، كه ناگهان همگى خاموش شدند . ( 29 )
اى دريغا بر اين بندگان ، كه هيچ پيامبرى برايشان نيامد مگر اين‌كه پيوسته او را مسخره مىكردند . ( 30 )
آيا درنيافته‌اند كه چه بسيار نسل‌ها را پيش از آنان هلاك كرديم ؟ آيا ندانسته‌اند كه هم‌اكنون گرفتار كيفر الهىاند و نمىتوانند به سوى اينان بازگردند ؟ ( 31 )
و جز اين نيست كه همهء بندگان در پيشگاه ما گردآورى مىشوند و در روز قيامت براى حساب و جزا احضار مىگردند . ( 32 )
و همين زمين مرده براى آنان آيت و نشانه‌اى بر ربوبيّت خداست كه آن را با رويش گياهان زنده كرديم و از آن دانه‌اى برآورديم كه از آن مىخورند . ( 33 )
و بوستان‌هايى از درختان خرما و انگور در آن قرار داديم و چشمه‌ها در آن برشكافتيم ؛ ( 34 )
تا از ميوهء آن بوستان‌ها كه خدا پديد آورده و دست‌هايشان آن را به عمل نياورده است بخورند ؛ پس چرا خدا را با اقرار به ربوبيت او و اظهار بندگى در برابرش ، سپاس نمىگويند ؟ ! ( 35 )
منزّه است آن‌كه همهء جفت‌ها را آفريد ؛ از گياهان و حيواناتى كه زمين آنها را مىروياند و پديد مىآورد ، و از آدميان و آفريدگانى كه بدانها آگاهى ندارند ؛ او همه را به صورت نر و ماده آفريد . ( 36 )
و براى آدميان نشانه‌اى ديگر بر ربوبيت و يكتايى خدا در تدبير امر آسمان‌ها همين شب است كه روز را از آن به‌در مىآوريم و ناگهان آنان دوباره در تاريكى فرومىروند . ( 37 )
و خورشيد آيت و نشانه‌اى ديگر است كه پيوسته روان است تا آن‌گاه كه با فرارسيدن اجلش به استقرار و سكونى كه براى آن تعيين شده است برسد . اين ، اندازه‌گيرى خداوندى است كه هيچ‌كس و هيچ‌چيز بر او فايق نمىآيد و به همهء مصلحت‌ها داناست . ( 38 )
و براى حركت ماه منزل‌هايى ( بيست و هشتگانه ) را به اندازه معين كرديم . ماه اين منزل‌ها را مىپيمايد تا به جايگاه نخست خود بازگردد و بسان چوب خوشهء نخل كه ديرى از آن گذشته و منحنى شده است [ به صورت هلال ] ديده شود . ( 39 )
نه خورشيد را مىسزد كه ماه را دريابد و نه شب بر روز پيشىگيرنده است ؛ هريك از اينها و ديگر ستارگان چون ماهيان دريا در مدارى شناورند . ( 40 )